.

 


.

..



 

Een korte beschrijving van de tripjes die we hebben gemaakt met zijn tweetjes en samen met onze gids en chauffeur Alfredo en Jerry in onze vakantie in Brazilie in oktober 2003

 

 

Rio de Janeiro


De bergen die de wereldstad Rio de Janeiro omringen behoren tot de beroemdste en meest gefotografeerde ter wereld. Wie kent niet het Suikerbrood met het imposante Christusbeeld. De stad maakt een opgewekte en levendige indruk. Ipanema, Copacabana, Samba… de woorden alleen al roepen het Braziliaanse paradijs op.

 

 

 

Niemand weet juist wanneer Rio de Janeiro juist is ontdekt door de Portugezen, maar men denkt dat op 1 januari 1502 een Portugese expeditie onder bevel van André Gonçalves de Baai van Guanabara binnen voer. De kapitein hield deze baai per vergissing voor een riviermonding en noemde zijn ankerplaats naar datum van aankomst : Rio (rivier) de Janeiro (januari) ofterwijl ‘januaririvier’.

 

In 1808 vestigde de Portugese regent João (op de vlucht voor het leger van Napoleon) zich in Rio de Janeiro en riep het uit tot de hoofdstad van het Portugese koninkrijk. Daarmee werd voor het eerst in de geschiedenis een Europese natie bestuurd vanuit de kolonie.

 

Rio hield de status van hoofdstad (van Brazilië) tot 1960. Toen werd het pasgebouwde Brazilia letterlijk en figuurlijk de nieuwe hoofdstad van Brazilië.

Tegenwoordig leven er ruim 7 miljoen mensen op de krappe 1200 km2 van de stad en meer dan 10 miljoen in de agglomeratie van Rio. De inwoners van Rio kregen de naam’ Cariocas’.

 

 

Gezien vanaf de Suikerbroodberg

 

 

   

 

 

 

Petropolis

 

We gaan vandaag met de bus naar Petropolis We hebben vandaag mooi weer. Lekker warm. Het is een prachtige plaats. Er staan schitterende villa's en grote paleizen. Veel groen en een bezoek aan het paleis is zeker de moeite waard. Als je geluk hebt is er een optreden van folkloristische dansen door kinderen. Maar we hadden pech het grotendeels katholieke Brazilie had net als wij vandaag de viering van Allerheiligen. Daardoor bleek er heel veel gesloten te zijn zeker de overheidsinstellingen en daarom ook het paleis

 

Het keizerlijk paleis

 

 

Het charmante en groene plaatsje Petrópolis ligt op 66 kilometer ten noorden van Rio de Janeiro, en werd bekend als het keizerlijk buiten doordat keizers Pedro I en II hier gedurende lange tijd leefden.

 

Het kristallen paleis

 

Het kristallen paleis in de nacht



Tegenwoordig is Petrópolis erg gewild bij welgestelde carioca's, welke er hun tweede huis hebben om in de zomer te ontsnappen aan de hitte van het strand.

Antieke paard en wagens en bokkenwagens willen u graag in een rustig tempo door de stad rijden, waarbij u een goed beeld krijgt van de tijd waarin de keizerlijke families leefden, en rijden u o.a. ook langs het woonhuis van de Braziliaanse vliegtuigbouwer Albert Santos Dumont.

Petrópolis heeft een aantal kerken en kathedralen die het bezichtigen waard zijn, zoals de Catedral de Sao Pedro de Alcantara in Frans gotische stijl.

De stad heeft ongeveer 300.000 inwoners, waarvan er velen in de toeristen industrie werkzaam zijn.

 

Het paleisje van Prinses Leopoldina

 

 

 

De keizerlijke kroon

 

 

 

Overige Bezienswaardigheden

Casa da Princesa Isabel

Castelo de Barao de Itaipava

Museu Imperial

Palácio Quitandinha

Palácio Rio Negro

Parque Nacional da Serra dos Órgaos

Casa de Petrópolis


 

 

De omgeving waardoor wij rijden is bergachtig met hoge scherpe en puntige toppen die prachtige vergezichten opleveren. Maar ook reden we over de zeer smalle bergweggetjes die me af en toe wel wat angstig maakten.

 

We hebben dus maar een aardige man met een koets uitgezocht die achteraf alleen maar Portugees sprak en zo zijn best deed voor ons, alleen we verstonden er geen woord van. In ieder geval hebben we het mooiste deel van dit stadje gezien door de rondrit en zijn we verder op zwerftocht gegaan en hebben een beetje gewinkeld in de winkels die wel open waren.

 

           

Twee dagen later zijn we met de bus een dagje naar Fribourgo gegaan. Fribourgo is een gezellig stadje met heel veel winkels waar we dan ook goed ons best hebben gedaan want alles is er erg goedkoop. Ook is er een afslag naar Negro Fribourgo, een park waar iemand erg mooie zandsculpturen heeft gemaakt . Je kunt er voor 20 real rondwandelen, foto’s maken en er is een schone toilet aanwezig wat wel een probleem is in Brazilie.

 

De baby (Een van de vele zandsculpturen in Negro Fribourgo)

 

 

De volgende dag gaan we met onze gids Alfredo en chauffeur Jerry  een dagje naar Rio de Janairo. We vertrekken s’ morgens om 8 uur de lucht is roodgekleurd

en de bergen tekenen zich scherp af. Het blijkt bijzonder te zijn, want meestal verschuilen de bergen zich achter een mist. De zonsondergang moet schitterend zijn en gaat snel over in de avond. Jammer dat het later op de dag ging regenen en we het mooiste van Rio dus niet goed konden zien. Onze eerste bezoek aan Rio  gaat naar de Suikerberg. Met de kabelbaan een grote waar wel 50 personen in kunnen en het weer begint te veranderen. Er steekt wind op en onze gids zei lachend dat er regen is voorspeld. Wat nu?? Regen in Rio?

 

 

 

 

Op de Suikerberg heb je een prachtig uitzicht en ligt Rio geheel aan je voeten. Het uitzicht was allleen niet optimaal omdat het toch een beetje nevelig was. We konden ook het Christusbeeld nog niet zien maar dat zou later op de dag wel beter worden. De gids vertelde ons dat er tussen de suikerberg en een andere grote berg een favela lag waar zelfs de politie niet durfde te komen en waar het vol zat met drugdealers en verslaafden die niet afschrikte voor moord en wat daar dan ook dagelijks gebeurde. Wij gaan op zoek naar apen die hier voorkomen. Geen apen gezien! Wel een leguaan tussen de rotsen en een monument en een klein duur winkeltje genaamd “’Amsterdam “ ja zelfs in Rio kom je de naam tegen. Je kunt er de meest exclusieve prachtige Papagaaien en stenen kopen. De prijzen liegen er ook niet om want die liggen tussen de 2500 en de 5000 euro. De verzending zit er dan wel bij,maar dat mag dan ook wel. Nu ik ga wel naar de papagaaien markt aan de Copa Cabana daar koop je ze voor 50 euro en ook mooi.

 

 

 

Rio is een vreselijk grote stad,  maar de Copa Cabana is niet dat wat ik er van verwacht had. Misschien dat het mooier in de bladen wordt beschreven als de werkellijkheid is. Je verwacht langs de Copa Cabana  de beschreven witte standen en misschien hotels en restaurants maar toch geen stinkende zesbaans autoweg waar constant verkeer overheen raast. Ook lopen er veel vrouwen op zoek naar een buitenlandse man en af en toe zie je aan het loopje dat het een travestiet is die een graantje probeert mee te pikken. Op verschillende restaurantjes genieten toeristen van een ontbijtje of een Braziliaanse koffie, en lopen er straatventers rond met kleding speelgoed en andere koopwaar. Kijk ze niet aan want ze komen op je af en proberen je een half uur lang iets aan te smeren .

 

 

  Grote hotels langs een drukke zesbaansweg, ook dat is de Copa Cabana.

 

 

Langs de weg staat politie, met wapens in de aanslag, op zoek naar gestolen auto's en drugs. Vanuit Paragay worden drugs naar Rio getransporteerd. "Welkom in Rio " meldt onze gids.

 

 

 

Het strand van de Copa Cabana is vol  met verkopers die hun waren zoals knuffelbeesten, sjaals, zonnebrillen en zelfs garnalen op een spies aan de man willen brengen. Kijk ze niet aan, want ze zijn niet meer bij je weg te slaan. Ze blijven doordrammen en proberen om je iets aan te smeren.

 

 

 

Rio is een gevaarlijke stad. Zo worden bijvoorbeeld alle pinautomaten om 22 uur afgesloten om overvallen te voorkomen. Pas om 6.00 uur worden ze weer geactiveerd. Iedere dag worden er hier roofovervallen gepleegd zei onze gids en Jerry hield dan ook angstvallig zijn auto op slot. Zelfs bij het rijden onderweg. Draag geen sieraden of dure camera’s… je bent ze zo kwijt! Jerry en Alfredo namen onze bezittingen daarom ook over,want het schijnt dat dit namelijk alleen bij toeristen gebeurd en niet zo zeer bij de Brazilianen zelf. Het gaf ons wel een zeker gevoel. Deze eerste dag in Rio was regenachtig maar ondanks alles hebben we mede door onze gids en chauffeur toch nog best veel gezien. Jerry reed ons naar een heel klein kerkje boven op een berg in Brio, boven de grotere en vele favela’s van Brio. Ook brachten we een bezoek aan de grote bekende Kathendraal van Rio en natuurlijk een bezoek naar het beeld van Christus dat heel belangrijk is en dat je gezien moet hebben. Met een Zwitsers treintje gaan je de berg op natuurlijk kun je ook met gewone trappen maar dat is behoorlijk vermoeiend Boven is de temperatuur wel 5 graden lager dan beneden.

 

 

Het was erg druk toen we boven waren. Heel veel Japanners met hun dure camera’s die er echt voor gingen staan om met het beeld op de foto te kunnen en zich door elkaar lieten fotogaferen. Vele mensen verdrongen zich om een foto van het beeld te maken. Natuurlijk wil iedereen erbij en ik heb moeite om er een te maken zonder mensen. Dan maar over de hoofden heen.

 

 

Jerry kon niet mee en had zijn auto beneden geparkeerd en moest er van de

politie bij blijven vanwege diefstal en inbraak dat was beter zeiden ze hem.

Er was dus maar weinig tijd en na vlug wat foto’s en een kwartiertje te hebben genoten van het uitzicht spoeden we ons  weer naar beneden.

 

Inmiddels was het toch gaan regenen en het weer werd steeds slechter.

Midden in Rio kun je ook nog een rit maken met een ander klein treintje. Helaas  reed dit treintje niet toen wij aankwamen. Vanwege de regen er ging toch

niemand in dus werd het rijden met de treintjes afgelast. Ook de botanische tuin die heel mooie moest zijn werd gesloten omdat het er alleen maar modderig zou zijn.

 

 

Dus besloten we dat de volgende locatie de moderne kathedraal van Rio zou worden. Een vreemde en heel aparte constructie en heel modern ingericht, maar toch  erg mooi om gezien te hebben Het regende opeens zo hard dat het binnenin de kathedraal begon regenen. Er scheen een constructiefout in te zitten die ze aan het repareren waren. Het regenwater werd er met bakken uitgeveegd door

de daarvoor aangewezen Brazilianen. Onderin de kathedraal was een soort kapel waar op dat ogenblik  een mis werd gedaan. Heel mooi maar anders als wij gewend zijn.

 

 

Het is half drie en we komen aan bij een restaurant dat eigenlijk voor het Brazilaanse leger is maar waar ook een ieder ander kon komen eten. Ze hebben daar heel veel lekkere Braziliaanse gerechten en niet duur. Er wordt in Brazilie

heel veel vlees gegeten. Met spiesen van een halve meter komen de obers met vlees aan. Alle soorten vlees. Volgens het plaatje op de placemat krijgen we de hele koe! Die nacht regent het maar door. En de volgende dag ook. Dan maar winkelen. Het is hier erg goedkoop kleding vooral. Dus maar op kledingjacht.

Wij sluiten onze reis af met een gemengd gevoel. We hadden het land iets

warmer voorgesteld. Wel veel gezien, maar alles wat er in Rio bruiste was de regen.

 

Dag bruisend Rio!



 

 

 
 

.