In het Brabantse land

We zijn echte Brabanders, dus we zien wel h!

 

Joop van den Bremen

Ver voordat Germanen in uitgeholde boomstammen de grote rivieren kwamen

afzakken, woonden er al Kelten. in het oostelijk deel van de streek die tegenwoordig

Noord-Brabant heet. Niet verwonderlijk dus, dat de nazaten van dit

muzikale volk nog steeds muziek maken. Je vindt ze in alle delen van het voormalige

hertogdom: het Markiezaat, de Baronie, de Peel en de Kempen. Maar vooral in de Meierij

en langs de Maaskant kom je streektaalzangers tegen. Ook buiten de carnavalstijd

 wordt er luidkeels gezongen, in steden maar vooral in de dorpen.

 

 

De Provincie
Het tegenwoordige Noord-Brabant is eigenlijk bij de vorming van de Bataafse

Republiek ontstaan. 'Daar moet op gedronken worden' heeft men tweehonderd jaar later

bedacht in het Land van Bier en Balkenbrij. 

 

 

 

 

Brabantse Liedjes

 

Ik hou van Brabant 

Ingezonden door Ko de Laat

Klassiek streeklied, 

 

Ik zie nog steeds een wit gepleisterd huisje

Naast de schuur een groene regenton

k zie Brabantsbont boven een wit fornuisje

en voor de deur ons moeke in de zon

 

Refrein:

Ik droom van Brabant, mijn heerlijk Brabant

Het land van mik en boerenbont

Het plekske waar mijn wiegske stond

Want aan het Brabants land

Heb ik mijn hart verpand

 

Ik zie de Peel, de heide en de vennen

Op het land het golvend gouden graan

Een woest stuk grond,

Een bos bezaaid met dennen

Een oud kasteel met lange oprijlaan.

 

Ik ruik de lucht van pas gelooide huiden

En de geur van opgeslagen hooi

Ik hoor de klok van t kleine kerkje luiden

En fluister zacht, wat is mijn Brabant mooi.

 

 

Brabants volkslied

 

1
O Brabant! u heb ik lief.
Gij zijt mijn vaderland.
Uw heide is zo kleurenrijk,
uw masten zo geurenrijk.
de vreugde door uw beekjes stroomt,
de vrede bij uw vennen woont.

 

refrein

O Brabant, u heb ik lief.
Gij zijt mijn vaderland.

 

2
O Brabant! u heb ik lief.
Gij zijt mijn vaderland.
Uw dorpen liggen wijd en zijd
rond hoge torens neergevlijd.
Vol gloed en damp uw steden staan.
De arbeid komt er nooit gedaan.


3
O Brabant! u heb ik lief.
Gij zijt mijn vaderland.
Uw mensen vrijen blijgemoed,
zijn zo eenvoudig, trouwen goed.
Ze zijn elkaar zo welgezind.
In God de Heer die allen bindt.

 

 

Het Brabantse land

 

Het leven is goed in het Brabantse land,
het land waar mijn wieg heeft gestaan.
Daar heb ik voor altijd mijn hart aan verpand.
Dat land doet mijn hart sneller slaan.

De bossen de vennen, de purperen hei,
het dorpje dat past in je hand.
De peel en de kempen en de meierij.
Mijn heerlijke Brabantse land.

REFR.

Dat kleine caf waar mijn stamtafel staat,
'n pleintje, met bossen omrand.
De boerenkapel speelt een deuntje op straat,
mijn heerlijke Brabantse land.

REFR.

Dat land van mijn jeugd waar je iedereen kent,
geen verschil is in rang of in stand.
Dat land waar je rijk bent, al heb je geen cent.
mijn heerlijke Brabantse land.

REFR.

Dat land waar ons moeder ons groot heeft gebracht,
mijn vriend'lijk gemoed'lijke land.
Dat land waar het leven nog echt wordt geleefd,
mijn eerlijke, heerlijke, machtige, prachtige
gastvrije Brabantse land

 

 

 

 

De natuur in Brabant

 

Oisterwijkse vennen

 

In dit uitgestrekte gebied liggen tientallen vennen uit de laatste ijstijd. Drie daarvan zijn

uitgebaggerd om de oorspronkelijke vegetatie weer een kans te geven. De Oisterwijkse Bossen

en Vennen vormen een waardevol natuurgebied, waar in de winters veel

eenden zoals de tafeleend, de kuifeend en de wintertaling verblijven. Ook de dodaar, een

Rode Lijst-vogel, heeft hier zijn thuis gevonden.

 

 

De vennen zijn gevormd door wind. Dit is te zien aan de langgerekte vorm

en de omringende heuvels. De wind sleet de laagtesuit, waarna het zand tot grote

hopen eromheen waaide. Later vulden de kommen zich met regenwater.

Het Kolkven daarentegen is uitgeslepen door het kolkende water van een oude rivier.

In dit diepe ven zitten veel watervogels, zoals de fuut en de aalscholver, die zijn te bekijken

vanachter een vogelkijkscherm. Op een informatiepaneel staat meer informatie over de vogels.

 

 

Rond het Middelste Kolkven heeft Natuurmonumenten de natuur haar gang laten gaan.

Het resultaat is een bijna onbegaanbaar moerasbos met omgewaaide berken, jonge boompjes en

waterloopjes. Ook in de weilanden rond het Achterste Ven krijgt de natuur de

 vrije hand, waardoor zich een afwisselend bos ontwikkelt.

 

 

Op enkele plaatsen is voedselarm water aanwezig, waardoor er bijzondere planten groeien

als moerashertshooi, biesvaren en oeverkruid. In het schone water groeien zeldzame sieralgen

en langs de oevers liggen hier en daar grote veenmostapijten. Op sommige plaatsen staan bankjes,

waar vanaf een mooi uitzicht is op de vennen.

 

 

De bossen rond de vennen zijn vanaf de 19e eeuw aangeplant op heide.

Er staan voornamelijk grove dennen en enkele verwilderde robinia's. De robinia's kunt u

herkennen aan de diepgegroefde stam. En van de vogels in het dennenbos

is het goudhaantje, de kleinste vogel van Europa.Sinds de jaren 70 wordt het bos

omgevormd tot een gevarieerder bos, waar ook meer soorten dieren voorkomen.

Om meer variatie in begroeiing te krijgen, worden op sommige plaatsen grove dennen

omgehaald. Dode bomen worden niet weggehaald, omdat de insecten die de bomen afbreken

worden gegeten door diverse vogels en zoogdieren. De afgestorven stammen en

takken vormen bovendien een schuil- en nestplaats voor bijvoorbeeld een rustend ree.

 

 

Loonse en Drunense Duinen

 

       

 

Het Nationaal Park Loonse en Drunense Duinen is ruim 3.500 hectare groot en

ligt tussen Tilburg, Waalwijk en 's-Hertogenbosch. De Loonse en Drunense Duinen

zijn sinds 2002 een Nationaal Park. Het park bestaat uit de stuifzanden van de Loonse en

Drunense Duinen, het Landgoed Plantloon de beboste Loonse Hoek, het open

landbouwgebied het Hengstven en het beek- en moeraslandschap de Brand.

Het meest bekend is het stuifzandgebied: n van de grootste stuifzanden in Europa.

Rond het open zand zijn in de 19e eeuw uitgestrekte bossen aangeplant die - in

tegenstelling tot de zandvlakte - op enkele plekken nat zijn. De Brand is een van

de laatste resten Brabants broeklandschap met vochtige graslanden en moeras.

 

 

 

 

Heusden

 

    

 

Tussen de wallen en de gracht ligt de fraai gerestaureerde

vestingstad Heusden. Al in het jaar 722 wordt melding gemaakt

van Hunsata Super fluvium Mosam, dat vrij vertaald Heusden boven de rivier

 aan de Maas betekent. Vandaag de dag mogen we constateren dat vesting

Heusden in Noord-Brabant een toeristische trekpleister van de eerste orde is.

Toeristen, dagjesmensen en de bemanning van plezierjachten voelen

zich aangetrokken door de nostalgische rust, de mooie monumenten, de vele

horecagelegenheden die achter imponerende gevels schuil gaan en de gezellige,

vaak ambachtelijke winkeltjes en galerien. Maar Heusden biedt meer.

Vl meer. De stad heeft voor haar gasten een uitgebreid pakket aan

ontspanningsactiviteiten samengesteld. Niet alleen op cultureel en historisch

gebied, maar ook op het gebied van sport, creativiteit, educatie en

culinair genieten. Op deze site laten we u graag kennis maken met

alle mogelijkheden, zodat u desgewenst een eigen programma

op maat kunt samenstellen. Of het nu voor uzelf is of voor een

groter gezelschap, wij wensen u alvast veel plezier in en rond de vesting!

 

 

Cultuurliefhebbers komen in Heusden volop aan hun trekken.

Zij kunnen bijvoorbeeld kiezen uit rondleidingen die elk een eigen

thema hebben, zoals de verdedigingswerken van de stad,

de monumentale gebouwen die de vesting rijk is, de weelderige

stadstuinen en de rijke flora en fauna nabij de vestingwallen.

Daarnaast zijn een aantal gemotoriseerde trips mogelijk,

zoals een rondrit met de paardentram, een bustocht door het

Land van Heusden en Altena of een boottocht over de Maas.

Bovendien worden in en rond de vestingstad diverse excursies

georganiseerd, onder meer naar plattelandsbedrijven en molens.

Al deze excursies kunnen afhankelijk van uw belangstelling via een

arrangement worden uitgebreid tot een boeiend programma

voor een halve of hele dag. U leest het, Heusden is veel mr

dan alleen mooie geveltjes kijken. De vesting biedt aanleiding n

gelegenheid tot verbreding van kennis en verwondering over schoonheid.

 

 

 

 

 

 

VUGHT

 

   

Fraaie woongemeente, lommerrijk en omgeven door natuurschoon.

 

Primair kenmerkend voor Vught is zijn functie als fraaie woongemeente,

gelegen in een landschappelijk mooie omgeving en aan een knooppunt van wegen.

Begrijpelijk dat hier vele landgoederen en villa's te vinden zijn. Begrijpelijk ook het

forensisme, omdat talrijke personen na het vervullen van hun dagtaak elders, het

rustige en aan natuurschoon zo rijke Vught als woonplaats verkiezen. Het gemeentebestuur

staat steeds op de bres om dat specifieke karakter van Vught als woongemeente te handhaven.

 

 

 

Uit het vughtse verleden

 

Aan zijn landelijke schoonheid verbindt Vught ook een ver en boeiend verleden.

De naam "Vught" heeft de betekenis van "vochtige plaats". Pas vanaf ongeveer

600 werden de vele moerassige gebieden in deze omgeving (Taxandri) door

klimatologische veranderingen beter bewoonbaar en bebouwbaar. De oudste

bewoning moeten we zoeken in de omgeving van het Maurickplein en de Gent.

Waarschijnlijk is "gent" een keltisch woord, dat riviermonding of -samenvloeiing

betekent. Enkele riviertjes, waaronder de Dommel, kwamen in Vught bijeen en

belangrijke wegen kruisten elkaar in deze omgeving. Hierdoor was de lokatie

geschikt voor handel, en ook uit strategisch oogpunt interessant. Rond het

jaar 1000 moet er al een bloeiende handel zijn geweest, wat wij mogen afleiden

uit enkele oorkonden uit de eerste helft van de 11e eeuw. Hierin worden

schenkingen van goederen vastgelegd, waaronder de helft van de tol en

munt in "Fughte".

 

               

Een ander en betrouwbaar bewijs van bewoning werd in 1957 gevonden tijdens

de restauratie van de Hervormde Kerk achter de St.Lambertustoren.

Er zijn toen restanten van romaanse en prae-romaanse kerken ontdekt,

waaronder een - zelfs zeer afgesleten - dorpel van een prae-romaans kerkje (ca. 1000).

Rampen zijn Vught niet bespaard gebleven. In 1543 brandde door toedoen van de

Gelderse krijgsoverste Maarten van Rossem veel huizen af. Door de

strategische ligging had Vught trouwens vaak te lijden onder plunderingen, verwoestingen,

inkwartiering, opgelegde schattingen, etc. Van heel andere aard de eeuwenlange

wateroverlast geweest. Huizen en landerijen stonden dan onder water,

en het vee moest op hoger gelegen gebied in veiligheid worden gebracht,

bijvoorbeeld in de oude St.Pieterskerk op het Maurickplein. Tijdens de Tachtigjarige

Oorlog vond op 5 februari 1600 op de Vughterheide het laatste herosche

riddergevecht in West-Europa plaats. Dit gevecht is de geschiedenis ingegaan als

"De Slag van Lekkerbeetjen".

 

 

 

Hoofdfiguren waren Gerard Abrahams van Houwelingen (alias Lekkerbeetjen)

en de Franse edelman Pierre de Braut, die in dienst van de Staten-Generaal,

de afgezanten van koning Philips bestreed. Dit merkwaardige duel heeft vele

dichters en schilders genspireerd, getuige het grote aantal hekeldichten en

lofliederen, en de vele schilderijen en gravures, die de Slag van Lekkerbeetjen

tot onderwerp hebben. Kort daarna heeft Prins Maurits tweemaal pogingen gedaan

Den Bosch tot overgave te dwingen. Tijdens het beleg van 1603 brandde de

Vughtse St.Lambertuskerk af en stortte het koor in. Hierbij ging het

dorpsarchief grotendeels verloren. De kerk is later weer ten dele

hersteld. Prins Frederik Hendrik had bij het beleg van Den Bosch in 1629 meer succes.

Vanuit zijn hoofdkwartier op kasteel Maurick leidde hij de operaties en op 14

september van dat jaar moest de stad zich aan de Staatse troepen

overgeven. Voor de gehele Meierij was dat het begin van ingrijpende

veranderingen op politiek, kerkelijk en cultureel terrein.

 

 

 

 

 

Tilburg, de Kruikenstad

 

 

Al in 709 kwam de plaats Tilburg voor. In de 14e eeuw werd Tilburg,

samen met Goirle, uitgeroepen tot de "Heerlijkheid Tilburg en Goirle".

In 1809 kreeg Tilburg stadsrechten. Reeds in de middeleeuwen ontstond

de wolindustrie, die Tilburg internationaal befaamd maakte.

Uit die tijden stamt de gewoonte van wolarbeiders om, ten behoeve van de

wolbewerking, urine te bewaren in kruiken en daarmee extra inkomsten te

verwerven door ze te verkopen. Nog steeds worden Tilburgers

'Kruikenzeikers' genoemd, en daarom heet de stad dan ook wel 'Kruikenstad'.

 

     

De "Tilburg Escudo"

 

In de zestiger jaren stortte de wolindustrie in en dit zorgde ervoor dat Tilburg niet

langer een wolstad is. De bakens zijn verzet richting moderne industrie en onderwijs.

De stad herbergt een universiteit die op economisch gebied internationale faam geniet,

en biedt opleidingen op diverse gebieden.

 

De Tuna voor het Paleis-Raadhuis

 

In de 19e eeuw voelde Koning Willem II zich zo goed in Tilburg

dat hij besloot zich er te vestigen. Hiertoe werd voor hem een kasteel

gebouwd in middeleeuwse stijl. Helaas overleed hij voordat het gebouw

gereed was. Sindsdien heeft het 'kasteel' dienst gedaan als Hogere Burgerschool,

waar Vincent van Gogh op school zat. Tegenwoordig maakt het deel uit van het

gemeentehuis, en is bekend als het Paleis-Raadhuis. In 1992 werd in Tilburg de Spaanse

studentenmuziekgroep "Tuna de la Ciudad Jarrera" opgericht. Na de annexatie van

enkele buurgemeenten heeft de stad circa 195.000 inwoners. De bedrijvigheid zit

voornamelijk in transport, onderwijs, en industrie.

 

Plasten de Tilburgers vroeger echt in een kruik

 

 

     

De Tilburgers hebben de bijnaam `kruikenzeikers' te zijn.

Voor de wolindustrie was urine nodig en de Tilburgse wevers

verdienden een centje bij met hun plas te verkopen in een kruik.

 

 

Bijnaam

 

De naam `kruikezeikers' voor bewoners van Tilburg heeft te maken met het

grote belang van de textielnijverheid in de stad. Urine gebruikte men bij het verven en

vollen van wollen stoffen. Dat had gevolgen voor het leefklimaat. Een arts klaagde in de

zeventiende eeuw al over het stinkende oppervlakte water. Dat kwam,

zo zei de arts, omdat in Tilburg wol werd gewassen met

`warm stinckende pis'.

 

                                                                                                       

Dat de bijnaam en geuzennaam van de Tilburgers is blijven bestaan is

opmerkelijk. In steden als Leiden, Haarlem, Amsterdam,

Geldrop en 's-Hertogenbosch verzamelden de bewoners ook urine

voor de textielnijverheid. Waarom daar dan geen bijnamen als in Tilburg?

Dat heeft te maken met de grote betekenis van de Tilburgse wolindustrie

vanaf de achttiende eeuw en het carnaval in de twintigste eeuw.

De spotnaam bleef actueel en werd zelfs een geuzennaam. In Kruikenstad

vieren de Kruikenzeikers carnaval.

 

 

Net als het carnaval heeft de Kruikezeikersdag nogal wat

variaties op het thema opgeleverd, zoals de verkiezing van de

'Kruikezeiker van het jaar'. De Kruikezeiker zelf was in levenden lijve aanwezig,

onder anderen in de persoon van tonpraoter Wil Kuijpers (1957). Verkleed als

Kruikezeiker geeft hij tijdens het jaarlijkse evenement rondleidingen

door het museum. Op Festival Mundial heeft hij deze act ook gedaan.

Een reactie uit het publiek: 'Nou weet ik pas waar de term Kruikezeiker

vandaan komt.'

Het kostuum dat Kuijpers draagt tijdens zijn optredens is gemaakt

voor de Tilburgse Revue 'Hemel en Aarde'. Het decor is het Textielmuseum.

Een engel komt binnen die in een bordeel is aangekleed als Kruikezeiker.

In het museum staat een pop van een Kruikezeiker. De pop komt tot

leven en zingt de 'Ballade van de Kruikezeiker' (originele spelling):

Textielfabriek, textielfabriek,
De hele industrie was ziek,
Textielfabriek, textielfabriek,
De Kruikezeikers werden ziek,
t' Leefgetouw viel stuk, 't ging niet meer aan.

Hier stao ik dan 'n bietje leeg te lpe
Te frte uit m'n neus, maar w te staon,
't Wrk is op, de poorte zn geslote,
D'n baos zee, Kruik, ge kunt naor huis toe gaon.
D'n dag begint nou nie mir in de vruugte,
We hebben niks te doen, gin meens wordt muug,
En 'snaags lik ik soms wakker en te vuule
Van wnne fne wol,
Die dekes zn gemaokt.

Op menne kop ging zwt mir,
Gin eelt mir aon dees haande,
D'r is gin wol die ik,
Nog schr of ruw of weef.
Gin zk mir in de kruik.
In menne zak gin cente.
D'r is gin meens mir de baos.
Vur wie ik wrk of zwt.



Naar gelang van het 'Tilburggevoel' waaraan de Tilburgse Revue steeds toch

nadrukkelijk appelleert, komt de Kruikezeiker verhoudingsgewijs weinig voor.

In 'Hemel en Aarde' vergelijkt Peerke Donders zich qua uiterlijk met de

Kruikezeiker: "Ik lijk niet voor niets zoveel op dat mannetje met de kruik.

"In 'Paling en Petticoats' komt een scheldkanonnade

voor tussen een man en een nozem. De man scheldt de nozem uit

voor Kruikezeiker. In 'Een Beeld van een Stad' heeft de Kruikezeiker

een hoofdrol. Het beeld op het Radiopleintje, daar geplaatst ter herinnering aan

2 x 11 jaar carnaval, komt tot leven en zal van alles meemaken in de stad,

tot en met een door de Kruikezeiker gewonnen look alike-wedstrijd!

 

Levensgroot stripverhaal in Tilburg

 

Beleef 152 meter lang de avonturen van Kees Kruik!

 

Kunstenaar Luc Verschuren heeft een stripverhaal gemaakt op de bouwschutting

rond het Pieter Vreedeplein in Tilburg. Het stripverhaal is in totaal

152 meter lang en 2 meter hoog. De strip beschrijft een dag uit het leven

van Kees Kruik. Het verhaal begint in de Tuinstraat

(ter hoogte van de achteruitgang van de V&D) als Kees Kruik wakker wordt.

Vervolgens beleeft hij, via 125 panelen, allerlei avonturen. Om de hoek aan de

Heuvelring stopt de strip als Kees Kruik weer naar bed gaat.
De bouwschutting is mede mogelijk gemaakt door Oc, printing for

professionals en KORT (Kunst Openbare Ruimte Tilburg).

 

 

Kees Kruik
Kees Kruik is een bekend stripfiguur in Tilburg. Van 1983 tot 2003 deelde

hij dagelijks zijn avonturen met de lezers van het Brabants Dagblad.

Hij becommentarieerde op zijn eigen manier Midden-Brabantse actualiteiten.

 

 

Feiten en cijfers Pieter Vreedeplein


Op het Pieter Vreedeplein in Tilburg wordt gebouwd aan nieuwe

winkels en appartementen. De werkzaamheden zijn begin 2004 gestart

en duren naar verwachting tot 2007. Het Pieter Vreedeplein, in het

hart van de Tilburgse binnenstad, wordt een nieuw stadsplein met een

groen en intiem karakter waar doorlopend van alles te genieten valt. Vanaf 2007

wordt hier gewoond en gewinkeld. Een grote bioscoop en terrasjes zorgen

voor levendigheid op het plein. Het Pieter Vreedeplein krijgt een directe aansluiting

op de hoofdwinkelstraat, de Heuvelstraat. Wie de binnenstad bezoekt, komt als

vanzelf op het Pieter Vreedeplein. Er worden 131 appartementen gebouwd

en er komt circa 21.500 m nieuwe winkelruimte bij op het nieuwe Pieter

Vreedeplein. Verder komt er een ondergrondse parkeergarage met ruim 800

plaatsen en een fietsenstalling met 700 plaatsen. Pieter Vreedeplein Ontwikkeling

C.V. is een joint venture van Bouwfonds MAB en de gemeente Tilburg.

 

 

Ravenstein een bezoekje waard

 

     

 

 

Ravenstein heeft een indrukwekkende geschiedenis. Walraven van Valkenburg liet in

1360 zijn kasteel verplaatsen van  het nabij gelegen Herpen naar een plaats aan de

Maas. Hij wilde de tolheffing op de Maas op deze manier beter kunnen controleren.

Het kasteel (Stein) van (Wal)raven was de eerste stap naar de vorming van een

vestingstad. Rondom het kasteel groeide een nederzetting die reeds in 1380

stadsrechten verwierf. Bij een bezoek aan het stadje Ravenstein wandelt

u door het verleden. U ziet delen van de vestingwerken van eeuwen geleden

en prachtige monumenten die intact gebleven zijn. De oude stadspoorten

van Ravenstein staan voor u open.

 

Souverein

 

Typerend voor de geschiedenis van het Land van Ravenstein is dat

het eeuwenlang een souvereine enclave is geweest, achtereenvolgens onder

het gezag van Bourgondische hertogen en Duitse vorstenhuizen. Pas in 1815 werd

het ingelijfd bij het Koninkrijk der Nederlanden. De eigen souvereiniteit kwam onder

andere tot uiting in de godsdienstvrijheid in dit gebied. Na de Vrede van Munster (1648)

was het Land van Ravenstein een waar toevluchtsoord voor uitgeweken kloosterlingen

die uit de protestantse gebieden waren verdreven.

 

 

Evenementen

 

 

 

Ravenstein bij Kaarslicht; En historische winterwandeling

Ravensteinse binnenstad in kaarslicht te bewonderen

 

      

 

Ravenstein


Op zaterdag 11 december verlichten duizenden kaarsen de Ravensteins

historische binnenstad.  Het Maasstadje bereidt zich op sfeervolle wijze voor op

kerst 2003. Ravenstein bij Kaarslicht start om 19.00 uur met de kerstboodschap

van Burgemeester Klitsie; gevolgd door het kerstevangelie. Aansluitend

wordt een kinderkerstgedicht voorgelezen. Een sprookjesachtige rondwandeling

in kerstsfeer start. Omstreeks 21.15 besluit Ravenstein bij Kaarslicht op

het Marktplein waarbij vier kerstliederen worden gezongen. Om 18.45 uur

luiden de kerkklokken van de twee kerken. De openbare verlichting dooft

en inwoners ontsteken tienduizenden kaarsen achter alle ramen van

de historische panden. Het vestingstadje maakt zich op voor haar meest

unieke evenement. Ravenstein exposeert zichzelf, uitsluitend verlicht door

kaarsjes en is sfeervol aangekleed in de stijl van Anton Pieck.

 

Door het kaarslicht openbaart zich de intieme sfeer van kerst. Het nostalgische

karakter van het Maasstadje wordt muzikaal omlijst door gezellig koormuziek

en kerstliederen van ruim 20 muziekgezelschappen op hoeken en in

steegjes. Ook in de kerken worden optredens uitgevoerd. Er zijn vier

kaarsenmozaeken die de relatie van Ravenstein met kerst weergeven met ruim

500 kleine kaarsjes. Tegelijk is er een theatervoorstelling uit de tijd van

Anton Pieck. En de tentoonstelling van the Red-nosed Rendeer zal ook dit jaar

niet ontbreken. De sfeervolle wandeling is compleet na een bezoekje aan de

levende kerststal. Compleet met Jozef, Maria, herders met echte dieren,

de koningen en uiteraard een echt kindje. Om 21.15 uur is de samenzang met

alle koren en bezoekers. Deze zang wordt begeleid door drie koperensembles.

Ravenstein dooft vervolgens de kaarsen dat ons weer terugvoert

naar de realiteit. Het mooie sprookje is ten einde en we staan weer met

twee benen in de werkelijkheid.

 

 

Middagprogramma


Vanaf 15.00 uur staan op de pleintjes in het historische stadshart

ruim 60 kerststalletjes met o.a. zelfgemaakte kerstdecoraties en

kerstartikelen. In nauwe samenwerking met Omroep Brabant start dan

ook de voorronde van de wedstrijd voor het mooiste Brabants Kerstgedicht

van 2003. Er worden 30 Brabantse kerstgedichten gedeclameerd. Een ruim twee

uur durend programma met muziek in woord en zang in de gotische Nederlands

Hervormde kerk uit 1641. U bent getuige van dit evenement door Ravenstein op 

11 december met een bezoekje te vereren. De gezamenlijke ondernemers

nodigen u uit voor een avondje nostalgie en verwelkomen u uiterst Gastvrij.

Het evenement is gratis toegankelijk m.u.v. de Brabantse gedichten

wedstrijd. Hiervoor geldt een toegangsprijs van slechts euro 2,00

Voor de rest geniet u van alle moois dat ons stadje u biedt tussen

15.00 tot 21.15 uur. Ravenstein (Nbr) ligt aan de A50 en het NS-traject

Nijmegen Den Bosch. Vanaf de grote parkeerruimten buiten het centrum

vervoeren bussen u naar de gordel van het stadshart.

 

 

Brabants Jeugdsentiment

Brabants Leesplankje

 

Een hartstikke leuk, Brabants kado

 

Het betreft een kwalitatief goed plankje, waarbij, in tegenstelling tot

andere leesplankjes, waar vaak een sticker op geplakt is, de afbeeldingen

rechtstreeks op het hout gedrukt staan. Het plankje is uitgevoerd

in maar liefst 10 verschillende kleuren, waardoor de aanschafprijs wel wat

duurder is  geworden, maar dan heb je ook een goed product, vandaar dus.

Het Brabants Leesplenkske kost aan huis: 10,- U kunt het ook

per e-mail of telefonisch bestellen, zodat we het op kunnen sturen ( 12,-)

We sturen het dan op, en doen daar dan een nota bij.

Zie afbeelding van het Brabants leesplenkske.

Nico van de Wetering

Tel.: 0413 475291

 

 

Jongensweeshuis in 1900

   

 

Oude kinderboekjes gedrukt in Tilburg

 

 

         

                                                      

Tentoonstelling in Tilburg over vier eeuwen schrijven

          

 

Onze Ome Frans De komiek en Pannendokter

 

 

 

Brabant-Carnaval, alles over carnaval in Brabant

 

Kijk op deze site voor:
 

  Carnaval in Boerdonk

Carnaval in Oeteldonk

Optocht in Waspik

Carnaval in Roosendaal

 

 

 

Eindhoven

 

 

Eindhoven is een stad in de provincie Noord-Brabant in het zuiden van Nederland.

Anno 2004 is het de vijfde stad in Nederland met 207.870 inwoners op een grondgebied

van 88,28 km2 (gegevens van 1 januari 2004). De gemeente Eindhoven maakt

deel uit van het kaderwetgebied SRE en stedelijk netwerk BrabantStad.

Eindhoven wordt goed ontsloten door onder meer het spoor voor personen-

en goederenvervoer, (stads)busdiensten, en de autosnelwegen A2 tussen

Amsterdam en Maastricht, A50 van Eindhoven naar Emmeloord en A58 van

Eindhoven naar Vlissingen. De buurgemeenten zijn Son en Breugel, Nuenen,

Gerwen en Nederwetten, Geldrop, Heeze-Leende, Valkenswaard, Waalre,

Veldhoven, Oirschot en Best.

 

 

 

 

Geschiedenis

 

Eindhoven ontstond op een hoger gelegen terrein tussen de riviertjes de Dommel

en de Gender. Het kreeg al in 1232 stadsrechten en marktrecht van graaf Hendrik I

van Brabant. In 1583 werd de omwalling alweer afgebroken. In 1920 is de huidige

stad Eindhoven ontstaan toen de kleine stad Eindhoven, de gemeenten Woensel,

Strijp, Stratum, Tongelre en Gestel annexeerde. Ten gevolge van de industrile

ontwikkeling trokken rond 1900 de Eindhovense fabrieken steeds meer werknemers

aan. De textielfabrieken Elias, De Haes, de Bara, van Baekers en Raymakers,

tabaksverwerkers (Mignot en de Block), van Abbe en Lurmans. Sigarenkistmaker

Brning en de gloeilampenfabriek Philips vanaf 1891. De stad had de lusten, fabrieken

en fabrikanten, de omliggende gemeenten de lasten van de huisvesting van

de arbeiders waar in Eindhoven geen plaats was. Nimbus is een nieuw

winkelcentrum in aanbouw. Veel later heeft ook de autofabriek DAF bijgedragen

aan de expansie. In 2003 geven ruim 9.500 bedrijven in de regio

werk aan bijna 130.000 mensen.

 

 

Technologie

 

Vandaag de dag fungeert Eindhoven als het centrum van technologie in het

zuiden van Nederland. Van al het geld besteed in Nederland aan ontwikkeling en

onderzoek, gaat een derde naar Eindhoven en omgeving. De studenten van de

Technische Universiteit Eindhoven, de Fontys Hogescholen en de Design

Academy geven Eindhoven een relatief jonge bevolking. Een mooi voorbeeld

van het industrile erfgoed van Eindhoven is de gerenoveerde Witte Dame,

een voormalige Philipsfabriek. Tegenwoordig herbergt ze de openbare bibliotheek,

de Design Academy en een aantal winkels. Tegenover de Witte Dame

ligt de eerste lampenfabiek van Philips. Het gebouw is nu een museum over de

geschiedenis van Philips. Het boegbeeld van Eindhoven was (en is min of

meer nog steeds) het Evoluon. Dit bijzonder markante gebouw, in de vorm

van een grote paddestoel, herbergde een permanente tentoonstelling van de

ontwikkeling van de techniek in het algemeen en die van Philips in het bijzonder.

Het gebouw heeft sinds eind jaren 80 geen publieke functie meer. Een kopie van

het Evoluon is te zien in de miniatuurstad Madurodam.

 

Evoluon Eindhoven

 

 

Cultuur

 

Eindhoven kent een levendig cultureel leven. Uitgaan kan in de talrijke cafs

op de Markt, het Stratumseind, de Dommelstraat, het Wilhelminaplein en door

de rest van de stad. Tijdens de lente en de zomer worden er het Fista del Sol,

Shine, het Virus Festival, Jazz in Lighttown gehouden. Belangrijke culturele

centra in Eindhoven zijn: het van Abbemuseum, het Philips muziekcentrum en de

Stadsschouwburg Eindhoven, Plaza Futura en de Effenaar. Andere attracties in

Eindhoven zijn het Prehistorisch dorp en het DAF museum. Evenals de rest van

Brabant, viert Eindhoven uitbundig carnaval.De stad heet dan echter Lampegat

verwijzend naar de hierboven genoemde lampenfabrieken.

 

 

Toekomst

 

Eindhoven heeft in de laastste jaren plannen gemaakt om veel in hoogbouw te

gaan ondernemen, zoals het gebouw De Regent, dat nu te zien is langs de Witte

Dame in het centrum. Naast De Regent zijn er plannen voor de smalle haven

tegenover het Dorint Hotel, en in Woensel wordt er gebouwd tot hoogtes van

boven de 110 meter. In 2009 zou De Admirant het hoogste gebouw van

Eindhoven zijn.

 

 

 

Den Bosch

 

Dat gaat naar den Bosch toe

 

 

Dat gaat naar Den Bosch toe, zoete, lieve Gerritje
Dat gaat naar Den Bosch toe, zoete, lieve meid

Maar wie zal dat betalen, zoete, lieve Gerritje?
Wie zal dat betalen, zoete, lieve meid?

De eerste boer de beste, zoete lieve Gerritje
De eerste boer de beste, zoete, lieve meid

 

 

                              

 

 

  

In Den Bosch weet ik een plekje
zoals je het elders niet meer vindt
Want daar woont de Zoete Moeder
ons Lief Vrouwke met haar kind
Heel het jaar is zij aanwezig
glimlachend en met stille kracht!
Kaarsen branden-bloemen geuren-
zij heeft zovele troost gebracht
Zoals een bloempje in de mei
Maria, ja zo mooi zijt Gij
U bent de zon van mijn bestaan
alleen wil ik niet verder gaan
Ik zing voor U een dankbaar lied
bid: Moeder Oh vergeet mij niet
Maria stralend in de mei
verlaat ons niet, blijf ons nabij.

 

 


Gedicht van Marianne Kitselaar-Wohlgemuth
 

*2  januari 1924

 

Historie Mariabeeld

Het beeld van Onze Lieve Vrouw van 's-Hertogenbosch geniet grote

bekendheid. Het vormt al meer dan zes eeuwen het brandpunt van

een sterke Mariadevotie. Precies 150 jaar geleden, na een langdurige

'ballingschap' in Brussel, keerde het miraculeuze beeld terug naar de

Sint-Janskathedraal. In het Noordbrabants Museum, slechts twee straten

van de kathedraal verwijderd, is een tentoonstelling te zien over de

Zoete Moeder van Den Bosch. De verering van de Zoete Lieve Vrouw van

Den Bosch begint omstreeks 1380. Haar kapel in de Sint-Jan groeit al snel

uit tot een bedevaartsoord. Het miraculeuze beeld trekt pelgrims uit alle

delen van Europa. Er vinden talloze wonderen plaats en de Mariaverering

wordt steeds uitbundiger. De inname van 's-Hertogenbosch door Frederik

Hendrik in 1629 maakt een einde aan de openbare uitoefening van de

katholieke godsdienst. Om die reden brengt men het wonderdadige Mariabeeld

in het geheim naar Brussel. Daar wordt de verering van Onze Lieve Vrouw van

's-Hertogenbosch voortgezet. Na 1840 probeert men het beeld naar Den Bosch

terug te halen. De Sint-Jan is inmiddels weer een katholieke kerk en het aloude

Mariabeeld wordt node gemist. In 1853 weet bisschop Zwijsen de terugkeer van

het  beeld te bewerkstelligen. De devotie rond de Zoete Moeder bloeit

spoedig weer op, om tot op de dag van vandaag te blijven bestaan.
 

 

Het vertrek van het Lievevrouwebeeld, 1629-1630  


Na een langdurige belegering geeft 's-Hertogenbosch zich op

14 september 1629 over aan Frederik Hendrik. Drie dagen later trekken

Staatse soldaten de stad binnen. Vanaf nu mag de katholieke godsdienst

niet meer in het openbaar worden uitgeoefend. Alle kerken en kloosters

worden gesloten. De Sint-Janskathedraal moet worden overgedragen aan

de gereformeerden. Op 19 september vindt hier de eerste protestantse dienst

plaats. Terwijl men bezig is de Sint-Jan te ontdoen van zijn 'roomse' aankleding,

dringen in het geheim twee paters carmelieten de kerk binnen. Zij nemen er

het Mariabeeld weg en brengen het naar het bisschoppelijk paleis. De juistbenoemde

gereformeerde magistraat geeft echter opdracht tot huiszoekingen. Daarom wordt

het beeld overgebracht naar de woning van juffrouw Anna van Hambroek,

een familielid van de nieuwe Staatse gouverneur. Men besluit uiteindelijk het beeld in de

Zuidelijke Nederlanden in veiligheid te brengen. In januari 1630 reist Anna van

Hambroek met het beeld naar Antwerpen, en vandaar naar bisschop Ophovius in Lier.

Aartshertogin Isabella wenst echter dat het beeld naar Brussel wordt gebracht.

Uiteindelijk gaat de bisschop hier onder voorwaarden mee akkoord.
 

 

 

Bossche bollen

 

Bossche bollen zijn een gebakspecialiteit uit 's-Hertogenbosch. Bossche

bollen worden gebakken van soezenbeslag, daarna gevuld met slagroom

en geglazuurd met gesmolten chocolade. Bossche bollen hebben een

diameter van ongeveer 12 cm en zijn daardoor behoorlijk grote gebakjes (sic!),

die men het beste met mes en vork nuttigt, wil men de effecten van de

traditionele Bossche eetwijze voorkomen. Dit geldt des te meer bij het tot zich

nemen van de zgn. "reuzenbol", een versie van dubbele doorsnede. Bossche

bollen lijken op de kleinere moorkoppen, die echter meestal niet met echte

chocolade zijn geglazuurd, maar met chocolade glazuur, gebaseerd op cacao.

Op de bovenkant van moorkoppen wordt soms een toef slagroom aangebracht,

bij de Bossche bollen doet men dit niet, gezien de gebruikelijke verpakking van een

half dozijn in een papieren zak. Anders dan zoveel traditionele gerechten is de

"Chocoladebol", zoals de Bosschenaar zelf deze tractatie aanduidt, werkelijk

nog zeer in trek bij de locale bevolking. In overdrachtelijke zin worden

plaatselijke jongedames die de lekkernij onvoldoende hebben weten

te weerstaan met het object van hun onmatige begeerte aangeduid.

 

Bossche bollen

Hollands, hapje, 8 personen, gebak

Bereidingstijd in minuten

45 bereiden

Bevat per eenpersoonsportie

energie 435 kCal - eiwit 6 g

vet 35 g - koolhydraten 24 g

 

Ingredinten

75 g boter, in blokjes

100 g bloem

3 eieren

375 ml slagroom

1 zakje vanillesuiker

1/2 zakje slagroomversteviger

200 g pure chocolade, in blokjes

 

Materialen

bakpapier, spuitzak met lang spuitmondje


Bereiden

 

Oven voorverwarmen op 200 C. In pan met dikke bodem 150 ml water met boter en mespunt zout aan

de kook brengen. Boter laten smelten. Zodra boter gesmolten is bloem in n keer toevoegen en met

houten lepel flink roeren tot deegbal ontstaat. Pan van vuur nemen en iets laten afkoelen. Eieren een voor een door deeg roeren.

Blijven roeren tot deeg stevig is en glanst. Bakplaat bekleden met bakpapier. Met natte lepel 8 bergjes deeg met

tussenruimten van 5 cm op bakpapier scheppen. In midden van oven soezen in 25-30 min. luchtig en gaar bakken

(oven tussentijds niet openen om inzakken te voorkomen). Soezen laten afkoelen. In kom 300 ml slagroom met vanillesuiker en

slagroomversteviger stijfkloppen. Slagroom in spuitzak scheppen. Soezen met spuitmondje aan zijkant inprikken en

volspuiten met slagroom. In pannetje rest van slagroom met chocolade zachtjes verwarmen tot chocolade is gesmolten.

Soezen helemaal met chocoladeglazuur bestrijken. Chocola hard laten worden.

 

 

 

Rosmalen

 

Rosmalens Volkslied (m'n eige durpke)

 

Ik kom ge zult t zelf wel zien,

mar uit n boere plaots.

Ik ben al dik wijd weg gewist,

k ben mistal buitengaots.

Mar waor ik oit k kommen zal,

of waor ik oit mag gaon.

Mn drpke zal steeds vrup staon,

daor kunde van opaon.

 

Het is Rusmolle, waor ik van hou,

Mn ige drpke, d blf ik trouw.

De minse zn dr allemaol precies gelijk

(was t mar waor)

Ze kennen allemaol mekaor rrem of rijk.

In ons mooi drpke, daor wil ik leve.

Mn eige drpke, d stao steeds bovenaon.

 

Mn drpke is de mooiste plaots, die ik ooit heb gekend.

Dr is noit gin onenighd, d is tur onbekend.

We houwe meer van kermispret, van dansen en van bier.

De feestmuts wordt dan opgezet, dan hebben we plezier.

 

Refrein

 

B ons in t drp daor wil ik heel mn leve lang vort zn.

Op Brugge of de Krommen Hoek, dn Kattebosch of t Ven.

B ons in t durp daor stond mn wieg toen ik ter wereld kwam.

Ik heb er heel veul goeds gekend, en durrum houw k r van.

 

Refrein

 

 

Brabants Gedicht

 

Joep Naninck

 

Herfstnevel

De dag is blauw en helder open

Begonnen en vanuit een ris

Van zachte gouden wolkjes is

De rose zon omhooggekropen.

 

Maar op den nagekomen morgen

Heeft plotseling een klamme mist

De kleurenweelde uitgewist

En troosteloos in grijs geborgen.

 

De populieren en de toren,

De kruinen in de hoge laan

En t ganse landschap zijn vergaan

En staan in grauwen damp verloren.

 

Er is geen wind, slechts trage stilte

En een kastanje, die mist-nat

Tikt op de takken en op t pad

Dof neerploft uit de nevelkilte.

 

De aarde heeft zich teruggetrokken

In dezen sluier als een vrouw,

Die haar gezicht verhult om rouw

Ik ben van dezen dag geschrokken.

 

 

 

Brabantse gezegden

 

Hij hi goed geboerd onder 't vurste gebont

Betekent: Hij heeft veel kinderen gekregen

   

Op 't koiste hout wordt it miste verf gesmeerd

 Betekent: Oudere vrouwen gebruiken de meeste cremes

 om er nog goed uit te zien

 

Hij is er inne van de eurste boks

Betekent: Hij zit in de puberteit omdat vroeger jongens op hun

14e voor het eerst een lange broek kregen

   

Uurst grote minsen dan hangore

Betekent: Oudere mensen gaan voor kinderen

 

Beter rooj 'aorop goeje grond  dan zwart ' aor op un ezelskont.

 Betekent: Rood haar te hebben is niet erg

 

Slaoi en vis eet men zoveul as 't er is, en da is geen schaand

al eter 'n vol maand. 

Betekent: Sla en vis kun je moeilijk bewaren eet dus maar op

 

Iemand iets vertellen deur ' t oor van ' n torfmaand

Betekent: Iemand een geheimpje vertellen.

 

De zolder in z'n boks wordt als mar grotter

Betekent: Hij wordt steeds magerder

   

Z' lopt meej dur broek in dur aand

Betekent: Ze is dol op mannen

  

Laaang genog in de burries geleupe hebbe

Betekent: Lang genoeg gewerkt te hebben om met pensioen te gaan

  

Un blind verreke  lus 'ok wel lapbonne

 Betekent: Hij heeft ook wel eens geluk  ook als is hij niet de slimste

 

As ge mi Posse niks nijts aon het,  moete de kuster op oeuwe rug draage.

Betekent: Je moet er voor zorgen dat je met Pasen nieuwe kleren aanhebt.

  

As ge een zeikmier doodstampt,  komme d'r tien op de begraffenis.

 Betekent: Het helpt niets als je een mier dood maakt, want er zijn er nog genoeg over

  

'nen kop als een kevelaerspiepke.

Betekent: Een klein hoofd hebben,

   

D'n dieje kende allein watter laote hale in un wasmand

Betekent: Elk werk is voor hem te zwaar

   

Wete waor 't henneke te nest gaot.

Betekent: Achter de waarheid komen

 

D'n erste straole mag den duvel haole, mar den leste drop is d.n botterknop.

Betekent: De laatste krachtinspnning geeft het beste resultaat.

 

Van da werrek krijde 'n lang tong groote neusgate.

Bedoeld wordt hiermee:  iemand die geen zwaar werk wil verichten

 

Er is gene weg zo effen of ge struikelt er wel op.

Betekent: Het leven gaat niet altijd over rozen

 

Bij d'n dieje kende wel bonstaoken op z'n kop aanscherpe.

Betekent: Iemand die alles over zich heen laat gaan.

 

Godde sommers fissen en swinters finken, 

dan ligget spek nie hendig in de kojp te stinke.

Betekent: Iemand die geen geld heeft 

 

Op schottelkesvisite gaon

  Betekent: Bij een pasgetrouwd stel op visite gaan.

 

Ge zalt veul geld van umstoten koste as ge staande sterft

Betekent: Iemand die kieskeurig is met het kopen van kleding.

 

Mi unne kromme errem kommen.

Betekent: Op kraamvisite gaan.

 

Het kumpt d'er in mi de schup  en 't gitter uit mi de bats.

Betekent: Iemand die niet met geld om kan gaan

 

 

Alle verdere informatie over Brabant vind u op:

http://www.brabantinfo.nl