Ansie's Website
 


 

 

 

 







 

 

 Welkom op een van de weinige websites van en over Conny Vandenbos die ze zeker toch wel heeft verdiend als een nagedachtenis aan haar. Haar pakkende en realistische teksten die ze in haar liedjes gebruikte,

 hebben vele mensen aangegrepen. Voor velen heeft ze zoveel betekend  wat betreft het Nederlandstalige lied dat menig Nederlander haar door de jaren heen is blijven bewonderen.

 

......Soms is er eens wat regen
Soms schijnt wel dagen lang de zon
Soms denk ik: kan ik er wel tegen?
Soms wou ik dat ik langer leven kon......

Conny Vandenbos
(De Mooiste Dag)

 

Conny Vandenbos

 

 

Biografie


bron :
POP Instituut


1950 - 1960 : Conny Hollestelle zingt in het koor van de middelbare school dat geleid wordt door Herman Broekhuizen van het AVRO-kinderkoor. Ze maakt haar solo-debuut als vertolker van Franse chansons in het KRO-radioprogramma Springplank. De zangeres heeft ballet-, zang- en spraaklessen achter de rug en is klaargestoomd voor het grote werk, gesteund door haar muzikale familie (ook haar broer, Peter Hollestelle, belandt in de muziekwereld).

1961 : Conny treedt op in de Bruce Lee-show van de VARA, maar het grote succes blijft vooralsnog even uit. Na haar optreden op het Knokkefestival krijgt ze een platencontract en maakt ze haar opwachting in de eerste aflevering van de Rudi Carrell Show.

1964 : Conny krijgt haar eigen tv-show, Zeg Maar Conny, en verlaat het Engels- en Franstalig repertoire. Met de door Ernst van Altena vertaalde liedjes Raak Me Niet Aan en Laat Me Alleen boekt ze enig succes.

1965 : De zangeres doet mee aan het Eurovisie Songfestival, maar eindigt niet hoog met het liedje 't Is Genoeg van Johnny Holshuisen en Joke van Soest. Ze vestigt haar naam als serieuze zangeres door haar deelname aansongfestivals in Sopot (Polen) en Split (JoegoslaviŽ) en bezoekt met haar tour de chant diverse Europese landen. Later doet ze ook een aantal optredens in Suriname en op de Nederlandse Antillen. Haar repertoire bestaat uit liedjes van gewaardeerde tekstschrijvers en componisten als Herman Pieter de Boer, Gerrit den Braber en Astrid en Lennaert Nijgh.

 

 

1966 : Conny scoort haar eerste hit met Ik Ben Gelukkig Zonder Jou.

1974 : Vandenbos schakelt over op meer luchtig repertoire. Met Een Roosje M'n Roosje scoort Conny een top 10-hit en verschijnt regelmatig op televisie.

1975 : De single Sjakie Van De Hoek wordt een hit.

1976 : Voor het album Zo Wil Ik Leven wordt de zangeres onderscheiden met een Edison en een Gouden Harp van Stichting Conamus.

1979 : Conny treedt op in de revue van Andrť van Duin en wordt in BelgiŽ verkozen tot Vrouw van het Jaar.

1980 : Conny viert haar 20-jarig artiestenjubileum met een tv-special rond haar persoon. Een droomwens gaat in vervulling wanneer ze een plaat opneemt met liedjes van Janis Ian. In oktober scoort ze een hit met Don't Leave Tonight, een duet met de door haar zo bewonderde Amerikaanse zangeres. Tot 1982 treedt Conny op in de theatershow van Ted de Braak. In de loop van de jaren '80 bezoekt Conny diverse malen het theater met een eigen tour de chant en is vaak op televisie te zien.

1986 : Vandenbos speelt een rol in de musical Boefje.

1987 : Het album De Mooiste Dag bevat de hit Wat Ben Ik Blij Dat Er Liefde Bestaat.

1987 : Ze is ook te zien in de door Dolf de Vries geregisseerde musical Heimwee.

1989 : De single Wie Weet Wat Liefde Is is een duet met Wim Rijken.

1993 : De compilatie 14 Grootste Hits Van Conny Vandenbos behaalt de gouden status.

1994 : Conny presenteert tot en met 1998 haar eigen programma op Radio Noordzee.

1998 : Conny Vandenbos presenteert programma's voor Radio West.

2000 : Conny doet een serie Zondagochtendconcerten in de Doelen in Rotterdam. Er wordt een tegel van haar geplaatst in de Rotterdamse Walk Of Fame.

2001 : Op 30 september geeft de zangeres in Scheveningen een jubileumconcert om te vieren dat ze veertig jaar in het vak zit. Het jubileumalbum Ik Zou Het Weer Zo Doen bevat drie nieuwe nummers die worden geproduceerd door Niels Hermes (Ten Sharp).

2002 : Conny Vandenbos overlijdt op zondag 7 april na een ziekbed van een week op 65-jarige leeftijd. Conny, die nog zoveel wilde en 11 mei aanstaande zou zingen op het alternatieve songfestival, heeft niet lang van haar muzikale terugkeer mogen genieten. Haar stem zwijgt voor altijd. Het laatst werd ze geboekt door Harry Klooster die ook haar jubileumconcert vorig jaar in het Kurhaus organiseerde: "Ik ben enorm geschrokken van haar overlijden. Ik wist wel dat ze ziek was. Maar we praatten daar niet over. Zij wilde geen conclusies trekken tot er uitslagen van onderzoeken waren. Ik weet dat ze verschrikkelijk veel pijn had in haar rug. Maar Conny was een doorzetter. Ze klaagde nooit."

 

 

Het Verhaal

 

 

Zangeres met korte rode krullenbos die in de jaren zeventig een aantal grote hits scoort met Nederlandstalige luisterliedjes en waardering oogst voor haar serieuze

'IK BEN GELUKKIG ZONDER JOU'

Hoe een achterkantje zich opwerkte tot het boegbeeld van het Nederlandse feminisme! In 1966 nog gekoppeld aan de vertaling van Herve Vilards Capri c'est fini (Met wie ik hem zie) en begin 1999 alsnog voorpaginanieuws: Maaike Meijer beklom de Opzij-leerstoel van de Universiteit van Maastricht en riep Conny Vandenbos (de achternaam werd inmiddels aan elkaar geschreven) uit tot pionier van de Tweede Feministische Golf. Haar bewijsmateriaal waren de volgende regels:
Je kunt je medelijden sparen
'k Heb net als voor we samen waren
Het voeteneinde van het bed
Bij de verwarming neergezet.
De tekst was van Hanny Meijler, de moeder van Frits Spits; de muziek van Peter Koelewijn, maar dat liet Maaike onvermeld.

 

 

 

Jacoba Adriana (Conny) Hollestelle werd geboren op 16 januari 1937 in 's-Gravenhage, waar haar vader Johannes Antonius Hollestelle een dameskapsalon had. Hij was getrouwd met Petronella Werner. Conny was het oudste kind en enige dochter uit het huwelijk. Haar twee broers scheelden drie en zes jaar in leeftijd. In de oorlog raakte haar vader zijn kapperszaak kwijt door een bombardement en begon een nieuwe zaak in Rijswijk.

Conny zag niets in het kappersvak en ging al op elfjarige leeftijd naar de HBS in Den Haag. In die tijd kreeg zij balletlessen en volgde ze zang en spraaklessen. Haar eerste landelijke bekendheid kreeg zij als Conny van den Bos in 1960 door een interview in het KRO radioprogramma 'Springplank'. Dit programma gaf aandacht aan amateurs met verschillende talenten. De naam Van den Bos was de achternaam van haar eerste man, die zij na de scheiding bleef gebruiken en na haar internationale doorbraak als artiestennaam gebruikte op Amerikaanse wijze geschreven: Vandenbos. Uit dit huwelijk is een dochter geboren, Karin.

In 1961 trad zij op in de 'Bruce Low-show' van de VARA. In dat jaar werd zij ook gekozen voor het Knokke Songfestival en zij legde daarmee de basis voor een grote bekendheid in Nederland als zangeres van oorspronkelijke Nederlandstalige liedjes van een kwaliteit en sfeer als goede Franse chansons. In de eerste jaren spraken haar liedjes nog niet het grote publiek aan, maar Conny ging verder met haar eigen repertoire, gesteund door mensen als Ton Kool en Manus Willemse.
In de jaren 1964 en '65 brak zij door bij het Nederlandse publiek. In 1964 kreeg zij een eigen televisieprogramma 'Zeg maar Conny'. Zij kon daar haar eigen liedjes presenteren. Het programma was een groot succes. In maart 1965 vertegenwoordigde zij Nederland op het Eurovisie Songfestival in Napels. Over haar optreden daar met het liedje ''t Is Genoeg' het volgende:

"Haar 'chanson noir'-achtige liedjes zo intensief en fel gebracht, gecombineerd met haar opmerkelijke persoonlijkheid brachten haar lang en nadrukkelijk applaus; Dolf van der Linden rende naar de kleedkamer en zei: "Nou, als Nederland dit jaar niet bij de top eindigt, hoeven we voortaan nooit meer mee te doen, want je hebt het geweldig gedaan!" De jury met al haar doorzichtige over-en-weer balspel tussen de Franstalige en Scandinavische blokken, zette Conny hoog, en zij zou zeker bij de eerste drie zijn gekomen als men het Nederlands verstaan had."

Het songfestival bezorgde haar zowel nationaal als internationaal bekendheid. Radio en televisie kregen in de jaren '60 meer en meer belangstelling voor haar en ook haar platen kregen steeds meer succes bij het grote publiek. Ze deed mee aan diverse festivals zoals Sopot en Split en maakte tournees door een aantal Europese landen met haar eigen tour de chant. Ook deed zij een aantal optredens in Suriname en de Nederlandse Antillen.

 



Haar eerste grote hit werd het lied 'Ik ben gelukkig zonder jou'

van Hanny Meijler en Peter Koelewijn, dat naar de zesde plaats

op de hitparade tussen de beat- en protestsongs uit die tijd

steeg. De tekst van het lied was een van de eerste met een meer emancipatorische inhoud. Kort daarna maakte zij haar eerste langspeelplaat (1967), getiteld 'Conny Vandenbos'. Met deze plaat kon zij haar veelzijdigheid accentueren van het satirische tot het melancholieke-romantische. Andere bekende nummers uit het einde van de jaren '60 waren 'Paleis met Gouden muren' (ook van Hanny Meijler en Peter Koelewijn), 'De man van mijn hart', 'Ik geef een feest', 'Frankie', 'Raak me niet aan', 'Blij zijn' enz. De twee albums die in dit tijd verschenen waren getiteld 'Vrouwen zijn vrouwen' en Liedjesalbum'.

In het begin van de jaren '70 veranderde de zangstijl van Conny Vandenbos in een meer romantische stijl. Zij zong toen liedjes als 'Roosje m'n roosje' en 'Sjakie van de hoek'. Haar tekstschrijvers waren Herman Pieter de Boer, Gerrit den Braber, Han Dunk, Gerard Cox en Astrid en Lennaert Nijgh. Langspeelplaten uit die tijd waren 'Een vrouw van deze tijd' (met de gouden hit 'Roosje m'n roosje'), 'Van dichtbij', 'Zo wil ik leven', 'Licht en schaduw', 'Over liefde' en 'Het beste van Conny Vandenbos', lp's die met goud, platina en diamant werden bekroond.

In 1977 kreeg Conny Vandenbos een Edison, alsmede de Gouden Harp van Conamus. Andere prijzen die zij in die tijd ontving waren twee productieprijzen en de Edith Piaf trofee.

In 1979 werd ze in BelgiŽ 'Vrouw van het jaar'.

In 1980 verraste zij haar fans met een LP met liedjes van Janis Ian: 'Conny Vandenbos zingt Janis Ian'. Op deze langspeelplaat staat het duet 'Don't leave tonight', dat zij samen met deze Amerikaanse zangeres zingt.

In de jaren '80 ging Conny ook meewerken aan televisieprogramma's. Zo stond zij een seizoen in de Andrť van Duin revue en een theatershow met Ted de Braak. Ook zelf presenteerde zij televisieprogramma's en speelde twee seizoenen in de musicals 'Boefje' en 'Heimwee'. Albums die in die tijd van haar verschenen waren 'Vogelvrij', 'Net als iedereen' en 'Het mooiste van Conny Vandenbos'. Naast zingen ging ze het radioprogramma 'Close Up' presenteren bij de TROS en ook kreeg zij een eigen programma bij Radio Utrecht en Radio Gelderland. In de jaren '90 heeft zij een eigen programma, getiteld 'Thee met Conny', bij de commerciŽle radio-zender 'Radio Noordzee', waarin zij aandacht geeft aan Nederlandse artiesten. Ook werkte ze mee als panellid in het spelprogramma 'Zo Vader Zo Zoon' van de NCRV.

De afgelopen jaren heeft Conny bijna jaarlijks een album afgeleverd. In 1987 'De mooiste dag' (met 'Wat ben ik blij dat er liefde bestaat'), in 1989/1990 'Wie weet wat liefde is' met de gelijknamige hit. In 1992 'Conny Vandenbos - nu', 1993 '14 Grootste hits van Conny Vandenbos (goud), 1995 'Vriendschap' (meer dan 50.000 exemplaren verkocht) en in 1996 de albums 'Het beste' en 'Goed voor goud'.

 

 

M'n roosje - Conny van den Bos

 

Hij vergeet nooit die eerste ontmoeting
En hij weet nog precies wat ze zei
Hij vergeet nooit toen zij in z'n armen
Voor 't eerst zei "de liefste ben jij"
Hij vergeet nooit die nacht na de trouwdag
Haar grapjes, haar ernst en haar trouw
En hij weet nog precies hoe ze lachte
Toen hij zei "'k maak een liedje voor jou"

 

Ik geef je een roosje m'n Roosje
Ik geef je een roos elke dag
En ik hou van jou, tot de wei zonder dauw
En de echo niet lacht om een lach

 

Ik zag ze zo vaak in ons straatje
Een oud heel tevreden lief paar
Als het strand bij de zee waren zij met z'n twee
Want ze hielden zoveel van elkaar
Ieder kind wist, van hem kreeg je dropjes
En zij gaf de kleinste een zoen
Ze schuifelden saam naar het hoekje
En hij zong z'n liedje van toen

 

Ik geef je een roosje m'n Roosje
Ik geef je een roos elke dag
En ik hou van jou, tot de wei zonder dauw
En de echo niet lacht om een lach

 

Nu loopt hij alleen door 't straatje
En staat stil bij de dropjesdrogist
Hij koopt daar wat snoep voor een kleintje
Dat niet weet dat hij oma zo mist
Dan plukt hij een roos uit een tuintje
Dat mag want men kent zijn verdriet
Dan zet hij die bloem bij haar steentje
En zingt daar heel zachtjes haar lied

 

Ik geef je een roosje m'n Roosje
Ik geef je een roos elke dag
Geen uur gaat voorbij of je bent dicht bij mij
Ik kom nu heel gauw als het mag
Ik geef je een roosje m'n Roosje
Ik geef je een roos elke dag
Ik geef je een roosje m'n Roosje
Ik geef je een roos elke dag
Ik geef je een roosje m'n Roosje
Ik geef je een roos elke dag

 

 

 

 

Ik ben gelukkig zonder jou

 Conny van den Bos

 

 Het is nu eindelijk een feit
ik ben je kwijt, ik ben je kwijt
Je knoeit de as van je sigaar
nu voortaan verder maar bij haar
Je vraagt me niet meer wat we eten
Ik kan van nu af aan vergeten
Wat jij het liefste ’s avonds lust
Zelfs hoe je vroeger hebt gekust

Ik ben gelukkig zonder jou
Nu ik niet meer van je hou
M’n leven krijgt een nieuwe kans
‘k Ontsprong nog net op tijd de dans
Ik ben gelukkig zonder jou
Ik ben gelukkig zonder jou

 Geen bon vivant die ’s avonds laat
Naar leugens zoekend voor me staat
Je lach, je stem, je harde stap
Weergalmen niet meer op de trap

Je hoeft niet stiekem meer te fluis’tren
En ik niet aan je deur te luis’tren
Ik kan vergeten wie je bent
En dat ik je heel goed heb gekend
 

Het geeft niet wat men van me denkt
Ik zie wel wat de toekomst brengt
Voorlopig rust, geen commentaar
Op elke krulspeld in m’n haar
Je kunt je medelijden sparen
‘k Heb net als voor we samen waren
Het voeteneinde van het bed
Bij de verwarming neergezet

 


 






 




 



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 




 



Designed by Luvdalot Graphics

©Luvdalot Graphics & Design, 2003-2005