Anna Elisabeth Maria Naninck (Mijn oma) trouwde met Wilhelmus van den Boogaard uit Oss waarvan hieronder ook een stukje Genealogie te zien is

 

Trouwakte Willem van den Boogaard en Anna E

 

 

Anna Elisabeth Maria Naninck (Mijn oma) met Wilhelmus van den Boogaard

 

 

 

Geboorteakte Jan Dirk van den Boogaard (Overgrootvader)

 

                                                  

Geboorteakte Wilhelmus van den Boogaard (Grootvader)

 

 

Verhuisbericht

 

 

 

Willem van den Boogaard in de leeftijd van 45 en 55 jaar

 

 

Anna Elisabeth Maria Naninck

 

 

Hun kinderen Annie (Mijn moeder) en Jan (Mijn oom)

 

 

Schoolrapport van mijn moeder

 

 

 

Cijferlijst van het rapport

 

 

Erekaart voor vlijt

 

 

 

 

 

Mijn moeder 15 Jaar oud                               Mijn ouders 22 en 28 jaar oud

 

 

 

Mijn moeder met een vriend en met haar moeder

 

 

Verlovingsfoto van mijn ouders

 

 

  

Mijn moeder 25 jaar oud

 

            

In den Haag bij Coletta                                In Tilburg met zus Corrie

 

 

  

Aan de IJzeren man in Vught Albert en Annie, broer Jan en zijn vrouw Nelly

 

 

Mamma 35       45       en 55

 

 

 

 

De bidprentjes van mijn grootouders

Anna Elisabeth Maria Naninck en Wilhelmus van den Boogaard

 

 

 

Een kleine erfenis

 

Een baby,een kind,
nog maar net geboren,
s' morgens heel vroeg,
in het ochtendgloren.
Het eerste,een meisje wat fijn,
voor mijn moeder,
ondanks haar pijn,
haar ziek zijn,de smart,
die er ook was,
heel diep in haar hart.


Emoties die ik nog voor me zie,
van haar ziekte,haar leukemie.
Mijn moeder,een Oma
die zo graag leven wou,
die wilde genieten,
wat hield ze van jou.
Ze kon je niet op zien groeien
alleen voor je zingen,
maar niet met je stoeien.
Maar wat heeft ze je nog verwend,
in die korte tijd,
dat ze jou heeft gekend.


Je was nog maar net een jaar,
toen is ze gegaan,
en was niet meer daar.
Een Oma, een schat van een vrouw,
en soms zie ik dingen,
van haar weer in jou.
Raak deze dingen nooit kwijt,
die kleine erfenis,
is voor jou lieve meid..
Een foto,een herinnering,
is alles wat ik je kan geven
en mijn verhaal,
Het verhaal van haar leven.

 

 

 

Opa van weleer

 

Het huis waar jij bent opgegroeid
de straat, de tuin,
waar jij hebt rond gestoeid.
Bomen vol fruit,
een kerk, een koster
die de klokken luid.
De herinnering van een kind,
dat danste in de wind.


Een opa niet jong en niet oud,
een opa die veel van je houd
Die wandelde met jou
ook in de regen, ook door de kou
En je verhaaltjes heeft verteld,
die met je stoeide,
achter in het veld.
Vaak had hij met je geschommeld,
en was later van vermoeidheid
in zijn stoeltje ingedommeld.


Maar nu jezelf oma bent,
komt weer die, herinnering
die je van vroeger nog kent.
Als een korte film,
zie je in gedachten dan weer,
die lieve opa,
die opa van weleer.
Hoe vaak zat je bij hem op schoot,
terwijl hij voor je zong,
en hoe lang is hij nu alweer dood.


Maar in gedachten zie je hem nog staan,
de tijd, al die jaren,
zijn veel te vlug voorbij gegaan.
Alweer een halve eeuw is voorbij,
want dat kind van toen,
dat kind dat was jij.
Jij hebt zijn taak nu overgenomen,
en zit met je kleinkind
een beetje te dromen.
Je verteld geen verhaaltjes
of geen sprookjes meer.
Je verteld van je jeugd,
en over die Opa,
die Opa van weleer.

 

Geschreven voor en over mijn grootouders van moeders kant