De geschiedenis van de hond

 

De hond stamt waarschijnlijk af van de grijze wolf. De eerste aantoonbare relatie van de wolf met de mens is omstreeks 10.000 tot 15.000 jaar geleden

 

De grijze wolf, de meest waarschijnlijke voorouder van alle huidige hondenrassen

 

Het is niet zeker of de mens naar de wolf is gekomen of andersom. Beiden hadden profijt van de ontstane situatie: de wolf werd door de mens gebruikt bij de jacht, het bijeenhouden van de kudde en te waarschuwen tegen vijanden. De mens zorgde er op zijn beurt voor dat de wolf altijd te eten kreeg.

 

De wolf is een erg sociaal dier. Hij leeft, net als de mens, in groepsverband (roedel genoemd), met een sociale rangorde, waarbij bepaalde wolven het leiderschap op zich nemen. Dit maakt het dier mogelijk en aantrekkelijk als gezelschapsdier, waarbij de wolf de mens als leider beschouwde. Men begon andere eisen aan het gedrag en het uiterlijk van de wolf te stellen.

 

Tijdens de middeleeuwen gingen mensen de hond als een soort statussymbool beschouwen. De hond verschafte de mens aanzien. Sindsdien begon het aantal hondenrassen enorm toe te nemen. Honden werden gefokt op grootte, lengte, kleur, kop, gedrag en aaibaarheid, Dit gebeurt vandaag de dag nog steeds.

 

 

Aanschaf

 

U wilt een hond: weet u het zeker?

 

Het lijkt zo leuk: zo'n vrolijke kameraad in huis. Vaak is het dat gelukkig ook, máár…:

 

Een hond wordt gemiddeld 10 tot 13 jaar oud. Het kopen van een hond heeft dus voor vele jaren een belangrijke invloed op uw leven. De positieve kanten van deze invloed op uw leven heeft u zelf al bedacht, anders zou u immers niet overwegen een hond te kopen. Enkele mogelijk negatieve aspecten:

 

Gebondenheid: u kunt uw hond niet overal mee naar toe nemen en de hond kan ook niet te lang alleen thuis zijn. Dat betekent dat u soms voor de hond terug naar huis zult moeten gaan, terwijl u eigenlijk liever langer weg was gebleven. Vanzelfsprekend zult u ook bij alle weekendjes weg en vakanties rekening moeten houden met uw hond.

 

Dagelijkse tijds-investering: iedere dag opnieuw zal uw hond behoorlijk wat tijd van u vragen. Uitlaten, verzorgen, trainen / opvoeden, spelen, voorzien in zijn behoefte aan beweging en avontuur... Zeker wanneer u een pup koopt is de tijds-investering het eerste half jaar tot een jaar enorm! Denkt u alleen al aan zindelijkheidstraining, het leren alleen te zijn en de basis-opvoeding.

 

Geld-investering: sommige mensen vinden € 1000,00 of meer voor de aanschaf van een hond veel geld en kopen daarom liever een goedkope hond. Natuurlijk: € 1000,00 ís ook veel geld! En een goedkopere hond is niet persé een minder goede hond. Maar bedenk dat de aanschafkosten van een hond, gerelateerd aan de totale kosten die u gedurende zijn leven voor hem zult maken, eigenlijk wel meevallen. Denkt u aan kosten voor voer (voor een middelgrote hond toch al gauw zo'n € 50,00 per maand!), dierenartskosten (zolang u hond niets bijzonders mankeert kan dat meevallen, maar wat als uw hond vaak ziek is of gewond raakt?), kosten voor training en verzorging (cursusgelden, mand, lijn, halsbanden, speeltjes etc.), hondenbelasting, evt. pensionkosten etc.

 

Laat u niet (ver)leiden door één of enkele leuke honden die u kent, de hond van bekenden van u of een hond die u kent van de televisie. Een goed gesocialiseerde en opgevoede hond kan u wellicht verleiden er ook zo één te willen. Maar bedenk dat een hond niet als vanzelf een goed opgevoede en sociale hond wordt! Het opvoeden van een hond tot een trouwe kameraad kost tijd, heel veel tijd. En inzicht, niet te vergeten. Niet iedereen zal even gemakkelijk een hond werkelijk begrijpen en vanuit dit begrip de hond begeleiden in allerlei leerprocessen. Wist u overigens dat "super-honden" die u kent van de televisie (zoals Rex en Lassie) in werkelijkheid meerdere zeer goed getrainde honden zijn die elk een deel van de scènes voor hun rekening nemen?

 

 

U wilt een hond: u weet het zeker!

 

Puppy of volwassen hond?

Wanneer het besluit om een hond te kopen eenmaal is genomen, staat u voor een aantal keuzes. De voorkeur voor een puppy of juist een volwassen hond is heel persoonlijk. Misschien wilt u een pup, omdat u de hond van jongs af aan zelf wilt opvoeden en "vormen". Misschien wilt u een volwassen hond, omdat u een hond die herplaatst moet worden graag een nieuwe kans gunt. Een puppy opvoeden kost zeer veel tijd. U kunt deze stelling echter niet omdraaien: het is niet per definitie zo dat de opvoeding van een volwassen hond minder tijd kost. Wanneer een volwassen hond moet worden her-opgevoed om te passen binnen uw situatie en uw wensen, dan kan dat zeer tijdrovend zijn.

Wanneer u op zoek gaat naar een volwassen hond, dan kunt u ondermeer:

 

Contact opnemen en gaan kijken bij dierenasiels

 

De rasvereniging bellen van een ras dat uw belangstelling heeft (de meeste rasverenigingen hebben binnen de vereniging iemand aangewezen die zich specifiek bezig houdt met de herplaatsing van volwassen honden van dat ras)

 

Contact opnemen met diverse organisaties die zich bezighouden met herplaatsing van huisdieren. Enkele van deze organiaties kunt u vinden via Het Hondenrassen ABC.

 

Rashond of kruising?

Een andere keuze die u zult maken betreft de vraag of u een rashond wilt (en zo ja, welke) of een kruising. Ook wanneer u kiest voor een kruising is het verstandig om u af te vragen aan welke kenmerken deze kruising zou moeten voldoen (grootte, soort vacht, genetische aanleg en dergelijke). Voordelen van de keuze voor een kruising zijn dat de kans op aangeboren afwijkingen / erfelijke aandoeningen kleiner is en dat een kruising in aanschaf goedkoper is dan een rashond. Een kruising is gemiddeld minder vaak ziek en wordt gemiddeld genomen ouder dan (de meeste) rashonden. Des te meer rassen in de (voorouders van) de hond vertegenwoordigd zijn, des te groter de kans is dat de hond een sterk gestel heeft (maar ook op dit punt krijgt u nooit een garantie). Een voordeel van de keus voor een rashond is dat u van te voren een beter idee heeft over hoe de hond er als volwassen hond uit zal zien en welke genetische aanleg hij in grote lijnen zal hebben. Bij "genetische aanleg" kunt u denken aan zaken zoals:

 

Heeft het ras in principe veel beweging nodig?

 

Zijn honden van dit ras relatief vaak rustig van aard of juist heel druk?

 

Welke erfelijke aanleg voor ziekten zijn bekend van het ras?

 

Heeft dit ras veel uiterlijke verzorging nodig (vaak borstelen? Trimmen?)

 

Heeft het ras de neiging om achter "prooien" aan te jagen?

 

Is dit ras gemiddeld genomen (relatief) gemakkelijk of moeilijk op te voeden tot een sociale en gehoorzame hond?

 

 

Omdat in de uiteindelijke vorming van het karakter van de hond nog vele andere factoren een rol spelen, is het niet mogelijk om eigenschappen zoals rustig, waaks, leergierig enzovoort toe te dichten aan alle individuele honden van een bepaald ras! Laat u niet misleiden door raskenmerken zoals "kindvriendelijk", "een echte gezinshond" etc. Wel is de kans op een bepaalde aanleg of karaktertrek groter bij een hond van het ene ras groter dan bij een hond van een ander ras, maar:

 

Over de eigenschappen en uiterlijkheden van de diverse rassen zijn veel goede boeken verschenen. Ook op het Internet is natuurlijk volop informatie te vinden, bijvoorbeeld via Het Hondenrassen ABC. U kunt ook rashondenshows bezoeken, zodat u de verschillende honden in het echt kunt zien en met hun eigenaren en fokkers kunt praten. Voor vrijwel elk in Nederland verkrijgbaar ras is er bovendien een zogenaamde rasvereniging, die de belangen van het ras en de liefhebbers ervan behartigt. Via de rasvereniging kunt u algemene informatie krijgen en informatie over fokkers en beschikbare pups. Ook gegevens van (de meeste) Nederlandse rasvereningen vindt u in Het Hondenrassen ABC. U kunt ook gaan kijken bij een rashondententoonstelling, of een clubmatch van een rasvereniging waarvoor u belangstelling heeft.

 

 

Verzorging:

 

Kammen en borstelen:
De verzorging van een hond is heel erg belangrijk.
Een hond moet regelmatig worden geborsteld om zijn vacht in goede conditie te houden. De lichaamsverzorging zorgt er namelijk ook voor dat de hond gehoorzaam blijft, want het borstelen van de kop en de rug is een belangrijke manier om de hond te laten zien dat jij zijn baas bent.Sommige rassen gaan af en toe in de rui en moeten dan elke dag geborsteld of gekamd worden. Wanneer je dit bij je hond doet, kun je gelijk controleren of de hond last heeft van vlooien of huidinfecties. Borstel of kam de vacht in de richting van de haren.

 

Wassen:
De meeste volwassen honden hebben af en toe een bad nodig, maar
puppy's hoeven alleen maar te worden afgeveegd met een warme, vochtige doek. Gebruik bij het wassen van de hond speciale hondenshampoo. Want vaak zijn de meeste soorten zeep en shampoo's van de mens niet mild genoeg voor de hond en kunnen zorgen voor irritaties.

 

Trimmen:
Van sommige langharige hondenrassen en Terriërs moet de vacht regelmatig worden getrimd. Daar zijn speciale hondentrimmers voor, bij een hondenkaspalon.

 

Nagels:
Als de hond vaak op straat loopt dan slijten zijn nagels vanzelf. Je moet er altijd voor zorgen dat de nagels van de hond niet te lang zijn, want dan kunnen ze niet meer goed lopen. Om de nagels van de hond te knippen gebruik je een speciale nageltang.

 

Gebit:
Net als bij ons, moet het gebit bij de hond ook goed verzorgd worden. Bij honden kun je ze speciale tandenborstelkluifjes geven. Dat houdt het gebit van de honden gezond.

 

voeding

Vroeger was het eenvoudig de hond kreeg de tafelresten. En als hij het geluk had bij een boer te wonen, kreeg hij daarnaast soms nog wat slachtafval.
Maar tegenwoordig schijnt er niets zo onduidelijk te zijn als juist die voeding van de hond.
Want sinds de wetenschap zich met ons hele leven, en dat van onze honden, blijkt te bemoeien, voelen veel hondenliefhebbers zich erg onzeker over de voeding van ons huisdier.

 

De een houdt het op vleesvoeding, een ander kiest juist voor een vegetarische voeding. Weer een ander vindt dat alles eerst gekookt moet worden, terwijl z'n buurman juist zweert bij rauw voedsel voor de hond.
Een wereld vol verwarring voor de hondenliefhebbers, die het graag zo goed willen doen voor hun honden.

 

Wat is nu de beste voeding voor een hond?

De hond is een vleeseter met een kleine maag. Het is belangrijk om de hond op vaste tijdstippen eten te geven.
Puppies eten natuurlijk anders dan volwassen honden.
Een pup moet tijdens de eerste weken naar het zogen wel vier tot vijf keer per dag eten, en dan wel met kleine porties. De pup moet echt op het eten aanvallen, anders is er iets mis.
Als het hondje vijf maanden oud is kan je overschakelen naar drie keer per dag en naan zeven maanden zelfs twee keer per dag.

 

Maar de vraag was 'WAT' geef je je hond nu te eten!!

Het advies op deze vraag moet dus zijn: " u knt uw hond het beste commercieel voer geven". Op de verpakking moet dan wel 'volledig'of 'compleet' voedsel staan. Daar zitten dan alle voedingsstoffen in die uw hond nodig heeft. Het maakt niet uit of het nu brokjes-voer, blikvoer of diner is, als het maar volledig is. Onderzoek welk voer uw hond het lekkerst vindt en geef hem dat dan. Een beetje afwisseling van voedsel kan geen kwaad. Het wordt door uw huisdier zelfs vaak zeer gewaardeerd.

 

 

Ziektes

 

Anaalklierontsteking
De anaalkliertjes kunnen bij hond en kat nog wel eens de nodige problemen veroorzaken. Het zijn kleine kliertjes die inwendig rond de anus gelegen zijn. Als je de anus voorstelt als een klok, dan liggen de anaalkliertjes ter hoogte van 5 en 7 uur. Deze kliertjes produceren een smerig ruikende stof die vooral vroeger de functie had van het afschrikken van belagers. Wanneer hond of kat poept, dan worden de kliertjes door de ontlasting leeg gedrukt en geeft het deze bovendien een 'heerlijke' lucht mee.

Het is dus altijd van belang dat de ontlasting stevig is, want anders kunnen de kliertjes niet goed uitgedrukt worden en blijft er een hoop derrie in achter. In sommige gevallen kunnen deze kliertjes dan inwendig gaat ontsteken en dat geeft voor het dier nogal wat overlast. Het is pijnlijk voor het dier en die kan er nog niet bij ook. Het lijkt soms net of het dier ineens gestoken wordt in zijn achterste en begint vervolgens in het staartgebied of aan de binnenkant van de achterpoten te bijten, waardoor er open huidplekken kunnen ontstaan.

Wat je ook vaak ziet is dat het dier gaat 'sleetjerijden' en met het achterwerk over de grond schuurt. Verwar dit niet met een kat die net uit de kattenbak komt en zijn achterste aan de vloerbedekking schoon schuurt, omdat het schijnbaar een beetje brandt of er nog iets is achtergebleven. Bij honden zie je nogal eens dat ze spontaan aan een voorpoot gaan kluiven, omdat ze niet bij de anaalkliertjes zelf kunnen komen en dan ter compensatie maar aan een voorpoot gaan kluiven. Je moet tenslotte wat doen bij zo 'n akelig gevoel.

 

 

Botfracturen
Het skelet bestaat uit velerlei botten en geeft stevigheid aan het lichaam, beschermt vitale organen en zorgt, tezamen met gewrichten, spieren en pezen voor de voortbeweging van het dier. Botten bevatten minerale kalkzouten en lijmstof. Een gebrek aan deze kalkzouten leidt in de meeste gevallen tot zwakke beenderen, ook wel osteoporose genoemd. Door botten stroomt erg veel bloed en zijn ook zeer pijngevoelig. Het skelet van een dier kan tijdens een dierenleven heel wat te verduren krijgen. Net als mensen, zijn er per jaar heel wat dieren die botbreuken oplopen. Verkeerd ingeschatte sprongen, het vallen van balkons, voor een fiets of brommer lopen en onder een auto komen, zijn de meest voorkomende oorzaken. Een botfractuur ontstaat doordat er schade aan de botten ontstaat door middel van geweld. Steken de botstukken door de huid naar buiten dan spreken we van een gecompliceerde fractuur.

Na het vastzetten van de breukdelen (fixatie) door de dierenarts, geneest een botfractuur in de meeste gevallen zeer voorspoedig en met name wanneer er een goede doorbloeding plaatsvindt. Als het bot op meerdere plaatsen gebroken is, dan is de doorbloeding ook onderbroken en zal de genezing nogal moeizaam verlopen. Bij het normaal herstellen van een botbreuk vormt zich een nieuw stukje botweefsel op de plaats van de breuk (callus) dat steeds meer kalkzouten gaat bevatten en tenslotte weer bot wordt. 
Het fixeren, dat nodig is om de botstukken weer aanéén te doen groeien, leidt altijd tot vermindering van de spiermassa (atrofie) van de aangedane ledemaat.

 

Overmatige geslachtdrift bij reuen
Ondanks alle geciviliseerde manieren en al zijn ontwikkelingen, is de houding van de hond tegenover de liefde precies hetzelfde gebleven als in 6000 v.Chr. Voor de hond is de liefde nog altijd een gewone zaak. Voor hem is liefde een kwestie van lichamelijke aantrekkingskracht en bevrediging zonder onnodig tijdverlies en hij geeft zich niet over aan zoete mijmeringen of berouw. Deze opvatting van honden baart sommige mensen zorgen. De hond is tenslotte een beschaafd wezen en hoort zich niet te gedragen als een ordinair konijn.

Een reu volgt nu eenmaal zijn driften en die zijn bij sommige nogal sterk en vooral als er een loopse teef in de buurt is. Wanneer een reu last krijgt van zijn seksuele driften, kan het gebeuren dat hij troost zoekt bij een kussen van de driezitsbank, bij andere reuen of heeft een erotische droom. Wees hierbij breed van opvatting en neem hier geen aanstoot aan. Het is tenslotte een hond. Anders is het wanneer de benen van de visite constant 'gedekt' worden of de reu tegen mensen of kinderen op staat te rijden (dit heet met een mooi woord repelen).

Er zijn ook reuen die een zeer lastig gedrag vertonen tijdens de loopsheid van een teefje. De hond wil niet meer eten, hij jankt, probeert steeds te ontsnappen, trekt aan de lijn en is onuitstaanbaar tegen andere reuen. Kortom, er is geen land mee te bezeilen. Jammer genoeg laten veel hondeneigenaren zich nogal eens overhalen om de reu te laten castreren, omdat hij daar rustiger van zou worden. Een percentage zal er wellicht wat minder vervelend van worden, maar het overgrote deel zal zijn seksuele gevoelens blijven volgen, omdat dat vanuit de hersenen gestuurd wordt en niet vanuit de balzak.
 

Glaucoom (groene staar)
Glaucoom is een aandoening van de voorste oogkamer. Er is sprake van een verhoogde druk in de oogbol en kan aan één oog maar ook aan beide ogen ontstaan. Als de druk in de oogbol blijft toenemen, neemt de oogbol in omvang toe en dat is dan duidelijk te zien. Blijft de druk in de oogbol toenemen, dan heeft het dier hier veel pijn aan en kan zelfs blind worden. De blindheid ontstaat dan door beschadiging tengevolge van glaucoom aan hoornvlies, lens, netvlies en de oogzenuw. De verhoogde druk ontstaat, doordat het oogwater niet kan afvloeien. Wanneer er sprake is van een chronisch verhoogde oogboldruk, dan gaat het gezichtsvermogen achteruit en vallen delen van het gezichtsveld uit. Bij een acute vorm van glaucoom is er vooral een heftige ontsteking met roodheid vast te stellen, de pupil is verwijd en er kan misselijkheid met braken optreden.

Het spreekt voor zich dat glaucoom direct behandeld dient te worden en het liefst al in het beginstadium, zodat verdere beschadiging aan het oog voorkomen kan worden. Een dierenarts zal in de meeste gevallen gebruik maken van ontwateringmiddelen en oogdruppels om de druk te verlagen en soms de pupil vernauwen. In bepaalde gevallen zal er geopereerd worden en een kleine inkeping boven de iris of in het oogwit gemaakt wordt, waardoor het overtollige oogwater kan afvloeien. Gelukkig is dit in de meeste gevallen niet nodig, want Moeder Natuur heeft ervoor gezorgd om ook glaucoom op een natuurlijke manier te kunnen genezen. Ga niet zelf dokteren bij een dier met glaucoom en roep hierbij professionele hulp in.
 

Hondenziekte

Hondenziekte (ook wel ziekte van Carré genoemd) is een infectieziekte waar met name vroeger regelmatig honden aan dood zijn gegaan en met name jonge honden. Vatbaarheid voor hondenziekte is verschillend en hangt onder meer af van de afweer, want een dier met een goed functionerend afweersysteem is veel minder vatbaar voor een infectieziekte dan een dier met een falend afweersysteem. Met name pups en jonge honden lopen gevaar voor hondenziekte, maar ook oudere dieren kunnen geïnfecteerd raken. De eerste symptomen zijn voor korte tijd temperatuurverhoging met amandelontsteking, ontsteking van het ooglidbindvlies, diarree en het dier wordt apathisch. In de meeste gevallen worden deze symptomen echter niet opgemerkt, zodat de ziekte gewoonlijk al in het tweede stadium gekomen is als de toestand na enkele dagen duidelijk mis is. In sommige gevallen weet je dat een hond de ziekte tijdens het tanden wisselen heeft gehad, omdat het gebit er geelbruin uitziet (dat niet meer hersteld kan worden). De hondenziekte is dan dus onopgemerkt, zonder dat de symptomen werden herkend, voorbijgegaan. Er blijken bepaalde erfelijkheidslijnen te bestaan, waarlangs natuurlijke immuniteit wordt voortgezet en hondenziekte nauwelijks tot uiting komt.

Blijkt een jonge hond weinig of geen trek in eten te hebben, wil hij of zij niet spelen en bewegen en is de hond apathisch, dan dient onmiddellijk de temperatuur opgenomen te worden. Dit gebeurt rectaal, met een gewone koortsthermometer, waarbij de punt ingevet dient te worden. Is de temperatuur normaal dan ligt deze, anders dan bij de mens, tussen 37,5 en 39º C. Boven de 39º C heeft een hond koorts. Heeft de hond koorts en is het vermoeden gerezen dat er wel eens sprake kan zijn van hondenziekte, dan isoleer je hem, wanneer er nog andere dieren in huis zijn. Daardoor kan men besmetting eventueel nog voorkomen. De volgende symptomen openbaren zich bij hondenziekte: hoesten, niezen, afscheiding uit de neus, diarree, ontstoken ogen. In sommige gevallen kunnen deze symptomen ontbreken en tast de hondenziekte het zenuwstelsel rechtstreeks aan, waarbij hersenontsteking en krampen optreden. In dit geval is herstel meestal niet meer te verwachten.

De voeding tijdens deze ziekte is heel belangrijk. Tijdens de koorts kun je het beste zoveel mogelijk vloeibare voeding geven die de hond al kent. Honden, die gulzig vreten en niet verzadigd te krijgen zijn, koersen meestal op een hersenziekte af. Hun eten moet dan op rantsoen, dus niet meer geven dan in gezonde dagen, maar wel voldoende laten drinken. Laat het dier gewoon buiten hun behoeften doen (desnoods gedragen). Doe kortharige rassen als het koud is een dekje of een deken om. Is er een vermoeden van hondenziekte, schakel dan altijd professionele hulp in.

 

Incontnentie bij teven
'Te lastig' en 'iedere keer weer schijnzwanger' zijn vaak argumenten om te doen besluiten de teef te laten castreren. U heeft het goed gezien, er staat castreren en dat is ook de juiste benaming voor het operatief verwijderen van baarmoeder en/of eierstokken en eileiders. Een teef steriliseren wil zeggen, dat er een ingreep plaatsvindt waardoor de teef niet meer zwanger kan worden maar nog wel gewoon de geslachtsorganen houdt. Er zijn intussen nogal wat mensen die, als ze alles van tevoren hadden geweten, nooit hun teefje hadden laten castreren. Behalve dat de hond gelijk in de overgang zit (net als vrouwen) en er problemen met het gewicht, het karakter en de beharing kunnen ontstaan, worden nogal wat teefjes incontinent en kunnen de plas niet goed meer ophouden. Dit betekend dan veel dekens in huis hebben en veelvuldig tot vervelens aan toe dekens wassen! Liever een teef twee keer per jaar loops dan het hele jaar nat!

Kennelhoest
Hoesten is een gevolg van aandoeningen en infecties van de luchtwegen, longen, keelholte, trekken aan de lijn, maar ook een hartaandoening kan hoesten veroorzaken. Er moet dus altijd achterhaald worden waardoor een dier hoest, alvorens er een behandeling kan plaatsvinden. Als je een hond hebt die ondanks alle correcties en waarschuwingen toch aan de lijn blijft trekken, is het beter om hem een tuig om te doen, zodat de keel gespaard blijft. De oudere dieren onder ons of dieren die kou gevat hebben kunnen last krijgen van bronchitis, welke ook hoesten veroorzaakt. Er zijn ook dieren die hoesten, doordat ze een hartkwaal hebben, zoals een hartklepdefect. Bij deze dieren zullen behandeld moeten worden voor hun hartkwaal en zullen op die manier veel minder en zelfs niet meer hoesten. Hoesten kan ook optreden wanneer er sprake is van een keelontsteking of ontstoken amandelen. Ook hier geldt, dat de oorzaak van het hoesten behandeld dient te worden.

Een oorzaak van hoesten dat de laatste jaren sterk in opmars lijkt te zijn is de Kennelhoest. Deze aandoening is te vergelijken met kinkhoest bij mensen. Het is een infectie van de bovenste luchtwegen en te herkennen aan het geluid van steeds de keel willen schrapen en het opgeven van steeds een klein beetje taai, wit slijm. Het kan in sommige gevallen een vrij hardnekkige infectie zijn en het treedt veelal op in de maanden tussen najaar en voorjaar. Inenten tegen Kennelhoest heeft geen enkele zin (kan het zelfs veroorzaken!!) en als een hond hiermee geïnfecteerd wordt, is het goed te verhelpen met homeopathie. Sowieso is het jaarlijks inenten van onze dieren een ongezonde en soms levensbedreigende bezigheid, maar daar besteden we de volgende keer aandacht aan.

 

Parvo
Het Parvo-virus is tegenwoordig een geducht virus en vooral als pups ermee besmet raken. Parvo steekt altijd de kop op in de periode tussen najaar en voorjaar. De symptomen van Parvo zijn diarree en braken en het dier kan koorts hebben. Koorts is immers een reactie van het lichaam om een infectieziekte te lijf te gaan, want door de hoge lichaamstemperatuur heeft menig virus geen goede overlevingskans. Vandaar dat je in de homeopathie geen koorts onderdrukt maar juist stimuleert om op die manier de infectie te overwinnen. Niet alleen Parvo, maar elke infectieziekte kan funest zijn voor jonge dieren, wanneer hun afweer minder krachtig is. Zoals reeds in twee rubrieken te lezen was over vaccinaties, zal het duidelijk zijn dat het enten tegen Parvo juist Parvo kan doen ontstaan.

Het ironische is dat Parvo is ontstaan door vaccins. Deze ziekte bestond voor 1970 namelijk niet eens en wetenschappers hebben verteld dat het virus is gecreëerd door fabrikanten, omdat zij het hondenziekte vaccin gekweekt hadden op een voedingsbodem van kattennieren die geïnfecteerd waren met Feline enteritis (darminfectie die bij katten voorkomt). Dit gekweekte vaccin is toen ingespoten bij honden over de gehele wereld en er ontstond een Parvo-epidemie, precies tegelijk met de vaccinmultinationals en hun distributiebeleid. Gelukkig heeft de homeopathie een aantal geweldige middelen in het assortiment om het Parvo-virus weer snel uit het geïnfecteerde lichaam te doen verwijderen. Praktijkervaringen hebben inmiddels laten zien dat deze infectieziekte net zo snel verdwijnt als dat het gekomen was. Uiteraard is bij jonge dieren voorzichtigheid geboden.

Vlooien
Wanneer de dagen weer gaan lengen en de aarde goed verwarmt wordt, betekent dat voor veel insecten een geboorte. Zo ook voor de vlooien en het zal niet lang meer duren, voordat er weer een ware explosie zal plaatsvinden van deze kleine bloedzuigertjes. Toch hebben niet alle honden en katten last van vlooien. Bij deze dieren is de pH-waarde van de huid namelijk van dien aard, dat vlooien daar niet willen leven.

Vlooienbeten kunnen veel narigheid bij huisdieren veroorzaken. Door de ontstane jeuk na een beet wordt de huid tot bloedens toe stukgebeten of -gekrabd met alle gevolgen van dien. Bovendien is de vlo in veel gevallen de gastheer van de lintworm en kan hond of kat hierdoor mee besmet worden als ze een besmette vlo stukbijten. Om al deze narigheid buiten de deur te houden, is het noodzakelijk dat het huisdier vrij van vlooien dient te zijn.

 

 

Rassen

Er zijn vele soorten rassen. Teveel om op to noemen. Als je naar deze site gaat kun je veel info over verschillende rassen vinden

 

 

Fotos