De geschiedenis van voor de muur

De geschiedenis begint al ver voor 13 augustus 1961 toen de muur werd gebouwd.

Op 7 mei 1945 kwam er een eind aan de 2e wereld oorlog. Duitsland kreeg al meteen de rekening gepresenteerd. Al voor het einde van de oorlog waren daarover door de toekomstige overwinnaars van de oorlog (de bondgenoten Amerika, Rusland, Engeland en Frankrijk) afspraken gemaakt.
’t Gebied ten oosten van de oder en Leisse kwam onder Pools en Russisch bestuur. De Duitsers werden verdreven.
De rest van Duitsland werd in 4 geallieerde bezettingszones verdeeld.
In het door de oorlog grotendeels verwoeste hoofdstad Berlijn gebeurde hetzelfde.

De achterliggende gedachte was dar een verdeeld Duitsland nooit in staat zou zijn om nog eens een oorlog te beginnen, het zou daarvoor te zwak zijn.
Het was niet de bedoeling om Duitsland voorgoed te delen, maar oost en west wilde allebei een van fascisme bevrijd en gezuiverd democraties Duitsland opbouwen. Dus niet 1 leider maar het volk beslist en is gelijk.
De Russen zagen de vorming van een communistisch Duitsland als ideaal, maar de westerse geallieerde wilde een parlementaire democratie.

De Sovjets begonnen hun bezettingszone steeds meer te isoleren, in 1946 was Duitsland zoneklaar. Een definitieve deling van beide Duitslanden zou niet meer lang op zich laten wachten. In juni 1948 zette de russen blokkades langs alle door de Sovjets bezette wegen en spoorverbindingen. Op 12 mei 1949 gaven ze de blokkades al weer op. Kort daarop werd het stadsbestuur gesplitst. Oost- Berlijn kreeg een communistische raad.
Terwijl het westen Duitsland weer probeerde te herenigen. De Sovjets riepen begin oktober 1949 hun bezettingzone uit tot de Duitse Democratische Republiek.
 


Wie waren er aan de macht
In West- Duitsland waren de geallieerde aan de macht, (dat zijn de landen Engeland, Amerika en Frankrijk).
Chroesjtsjov aan de macht (dat was een communistische man uit Rusland)
 


Waarom is de muur gebouwd
De muur is gebouwd om Berlijn te scheiden in 2 stukken met een andere politiek. Rusland was communistisch en de geallieerde democratisch. Zo konden ze geen overeenstemming krijgen. In november 1958 stelt Chroesjtsjov de westerse geallieerde het Berlijn ultimatum. Hij eiste een vrije en neutrale stad. De muur door Berlijn was 45 km lang en werd op 13 augustus 1961 in 1 nacht gebouwd.
 

 

Wat waren de gevolgen
Veel mensen raakten hun baan kwijt want 60.000 Oost- Berlijners werkten in West- Berlijn en 13.000 West- Berlijners
Werkten in het oosterlijke deel.
Oost- Berlijn kwam achter met hun modernisatie. Er was een steeds slechtere economie. Er was dus geen geld voor huizenbouw, industrie, wegen enz Alles raakte verouderd.
 


 

West- Berlijn (sheet)
De weg van West- Duitsland naar West- Berlijn heette de “transit”. Die weg was 150 km lang. Helmstedt was de grens en was streng bewaakt door militairen. Bij de grens moest je in de file staan. Alles werd gecontroleerd, met spiegels onder de auto of je geen verstekelingen mee nam, je paspoorten werden goed nagekeken met de computer. Als je door de grens was kwam je op de transit. Vanuit daar moest je binnen 4 uur in West- Berlijn zijn anders gingen de militairen je zoeken, en je mocht ook niet uit de auto.
 


Oost- Berlijn
Toen de muur werd gebouwd werd er aan de oostkant niemandsland gemaakt, dat is een stuk land dat open werd gelaten en werd bezaaid met landmijnen, prikkeldraad en haken kruizen.
Het was onmogelijk om te ontsnappen. Ook ging de muur dwars door de huizen heen, eerst werd de begane grond dichtgemetseld en later de 1e, 2e en 3e verdieping zodat de mensen niet meer weg konden naar de vrijheid. Veel mensen zijn gesneuveld omdat ze probeerden te vluchten.

 

De val van de muur en de gevolgen daarvan
9 november 1989 is de dag van de val van de muur, eigelijk is de val van de muur een politieke verspreking geweest.
Een politicus versprak zich in een politiek debat: hij zei dat iedereen vrij was om te reizen. Een andere politicus vroeg of dat voor iedereen gold en wanneer dat inging. Hij zei dat hem dat niks uit maakte, zo kwam het dat iedereen massaal naar het westen ging.

Op 31 augustus 1990 werd in het paleis “unter die linde” een overeenkomst getekend door de regering van de Bundes Republiek Duitsland en de vrij gekozen regering van de DDR
(Duitse Democratische Republiek). 3 oktober wordt de dag van de Duitse eenheid genoemd.
 

De Berlijnse muur bevond zich tijdens de koude oorlog om West-Berlijn (deel van de Bondsrepubliek) en scheidde op die manier West-Berlijn af van Oost-Berlijn en de rest van de DDR (communistisch Oost-Duitsland). De muur is gebouwd door de Oost-Duitsers. Doel van de muur was de vlucht van de DDR-bevolking naar West-Berlijn (en verder naar West-Duitsland) te stoppen. In propaganda van de Oost-Duitse regering werd de muur echter de "Antifascistische Schutzwall" genoemd en was het doel om de 'kapitalistische fascisten' tegen te houden.

 

De muur werd opgericht op 13 augustus 1961 door de Oost-Duitsers, en ook door hen bewaakt. Aanleiding hiertoe was de constante stroom Duitsers die na de oorlog Oost-Duitsland bleef verlaten via de grens in Berlijn, om in het welvarender wordende West-Duitsland een nieuw bestaan op te bouwen. Berlijn was een enclave in Oost-Duitsland, die na W.O. II in vier sectoren verdeeld werd bestuurd door het Verenigd Koninkrijk, de Verenigde Staten, Frankrijk en de Sovjet-Unie. Het Oostblok poogde Berlijn in te lijven en isoleerde de stad door verkeer van en naar Berlijn vanuit het westen te blokkeren.

 

 

West-Berlijn kreeg financiële hulp van de geallieerden, maar Oost-Berlijn kreeg geen hulp van de Sovjet-Unie. Zo kon West-Berlijn een goede economie opbouwen, en met Oost-Berlijn ging het steeds slechter. In Oost-Berlijn heerste er voedselschaarste en er was werkloosheid, terwijl men in West-Berlijn genoeg voedsel en luxe had. Het gevolg was dat veel mensen die in Oost-Berlijn woonden naar West-Berlijn vluchtten. De westelijke Geallieerden waren niet bereid af te zien van hun positie in Berlijn, waardoor de spanning rond Berlijn opliep. In augustus 1961 bereikte de crisis zijn dieptepunt: in de nacht van 12 op 13 augustus verbraken de Oost-Duitsers de verbindingen van het oostelijk stadsdeel met het westelijk deel. Chroesjtsjov was niet bereid de leegloop van de DDR met lede ogen aan te zien. Ondanks felle protesten verschenen overal prikkeldraadversperringen. In hoog tempo wordt vervolgens de Muur gebouwd die uiteindelijk tot en met 9 november 1989 zou blijven staan. Er werden op zeven plaatsen doorgangsposten opengelaten. De muur werd door de Oost-Duitse grenspolitie zwaar bewaakt. De strenge bewakers maakten van elke beweging een foto, soms zelfs van elkaar. De muur was ook voorzien van prikkeldraad. Tweeëneenhalf jaar bleef de muur potdicht, daarna ging hij langzamerhand op een kier open voor bezoekers uit het westen.

In de eerste paar jaren van zijn bestaan was de muur nog lang niet perfect. Er zaten nog veel gaten en zwakke plekken, die snel door vindingrijke Oost-Berlijners werden gevonden. Er werden in de loop der jaren vaak spectaculaire pogingen gedaan om over de muur te klimmen, te vliegen, en er onderdoor te graven, waarbij naar schatting 76 mensen werden doodgeschoten door grenswachters. Mensen verzonnen allerlei mogelijkheden om erdoor te komen. Bijvoorbeeld kisten onder auto’s en onzichtbare verbergruimtes in auto’s. Zo reed er bijvoorbeeld een Oost-Berlijner met een shovel dwars door de muur heen, en ook werden er tunnels onder de muur doorgegraven. Toen de muur steeds afschrikwekkender werd, konden sommige mensen het gevoel opgesloten te zijn moeilijk verdragen en kregen last van een syndroom dat “mauersyndroom”, muurziekte, werd genoemd. West-Duitsland bleef naar hereniging streven, hoewel de andere Europese landen, met name het Verenigd Koninkrijk en Frankrijk hier wat reserves over hadden. De machtige Europese speler West-Duitsland vonden ze al indrukwekkend genoeg.

 

 

Toch duurde het bijna dertig jaar voor de inwoners van het Oostblok de muur letterlijk neerhaalden. Een opening in de Hongaarse grens zorgde voor een uitstroom van duizenden 'permanente vakantiegangers'. In korte tijd ontstond een ware volksverhuizing via Hongarije, Praag en andere 'gaten' in het IJzeren Gordijn. Ook de leiding van de DDR, die kort daarvoor nog trots het veertigjarig bestaan van de communistische staat hadden gevierd, moest de grenzen openen. Het eind van de muur was onafwendbaar.

De Berlijnse muur viel op 9 november 1989 (Maueröffnung). Temidden van een grandioos volksfeest hakte een ieder die het wilde een stuk beton uit het bouwwerk, dat voor zo veel ellende had gezorgd. Een jaar later was de hereniging van Duitsland een feit. De val werd gevierd met een concert van Leonard Bernstein op Kerstmis 1989. In 1991 werden de fysieke resten van de muur afgebroken en werden brokken als souvenir verkocht.

 

 

Checkpoint Charlie

 

Checkpoint Charlie was tijdens de verdeling van Berlijn een controlepost op de grens van de Amerikaanse en Russische sector, bij een poort in de Berlijnse muur in de Friedrichstraße.

Omdat dit de derde doorgang was op de grens tussen West en Oost (sinds de instelling van de invloedssferen na de Tweede Wereldoorlog), werd het Charlie genoemd, naar de derde letter van het spellingsalfabet van de NAVO.

Checkpoint Alpha was de grensovergang bij Helmstedt op de zonegrens BRD-DDR. Checkpoint Bravo was bij de oprit van de autosnelweg nabij Dreilinden, op de grens tussen Berlijn en Potsdam. Punt Alpha en Bravo lagen aan de zogenaamde Transit-Autobahnen - de enige wegverbindingen tussen West-Berlijn en de Bondsrepubliek.

Als gevolg van een poging van de SED-leiding om de macht te beperken van de westelijke Geallieerden stonden bij Checkpoint Charlie in oktober 1961 enige tijd Russische en Amerikaanse tanks met scherpe munitie tegenover elkaar. Uiteindelijk liep dit incident met een sisser af. Checkpoint Charlie was de enige controlepost waar buitenlanders (iedereen behalve West-Berlijners, West-Duitsers en burgers van de geallieerde staten) over de weg Oost-Berlijn konden binnentreden. Met het openbaar vervoer was het nabijgelegen Bahnhof Friedrichstraße de enige mogelijkheid.

Tijdens de Koude Oorlog werd de post symbool voor zowel de scheiding, als voor de vrijheid.