Welkom in het eenhoornbos

 

 

 

De Eenhoorn is een mythisch dier, wat tot een ieders verbeelding spreekt. 

Het , doorgaans witte paard met een enkele hoorn op het midden van het voorhoofd, wordt vooral geassocieerd met onschuld, heiligheid en zuiverheid. 

De eenhoorn is, naar verluidt, alleen te vangen door iemand met een zuiver hart of, zoals ook wordt gezegd, een reine maagd. De eenhoorn is een boeiend fabel-dier, dat toch een diverse oorsprong kent:
 

 

     

 

 

Eeuwen geleden was de eenhoorn een levensgevaarlijk wild beest. 

        Hij kon alleen overmeesterd worden als hij zijn kop in de schoot van een maagd legde. De symboliek is nogal duidelijk.

Zoals het met meer beroemde boeken en fabels gebeurt, is de eenhoorn nu iets voor kinderen geworden. In allerlei romans en films is hij een lief sprookjesdier geworden 

waar ook veel volwassenen graag over lezen.

 

                                                                     

 

De eenhoorn, een beest uit fabels, puur wit van kleur, met het hoofd en de benen van een paard, een lange gedraaide hoorn in het midden van zijn voorhoofd,symbool voor heiligheid, kuisheid en eerbaarheid. De eenhoorn werd vooral veel gebruikt als afbeelding op de wandkleden in de middeleeuwen de eenhoorn stamt als dier uit de fabelwereld 

en wordt voorgesteld als een paard met een lange rechte hoorn in het midden van het voorhoofd. De eenhoorn beschikt, volgens het volksgeloof, over de macht om vergiftigde 

bronnen te zuiveren, door zijn hoorn in het water te steken, of door er met zijn hoorn het kruisteken over te maken.

 

 

 

 

Zijn beeld komt voor als uithangteken van apothekers en drogisten omwille 

van de hoorn van de unicornus die als een universeel geneesmiddel gold. Uit een oude tekst over de eenhoorn staat het volgende waaruit je duidelijk kunt opmaken dat hier een neushoorn beschreven wordt wat er op wijst dat de neushoorn en het paard ooit de mix moeten zijn geweest  voor het bedenken van de eenhoorn: Unicornos dat er nauwelijks 

geduchter dier bestaat; zijn geluid maakt iedereen bang. Geschapen is het als een paard, met voeten als de olifant,  het hoofd als dat van een hert, met een zwijnenstaart 

Midden voor op het hoofd steekt een hoorn uit, kaarsrecht, vier voeten lang is die, dat is waar, zo scherp, dat er niets tegen kan staan. Men kan hem met bepaalde listen vangen 

maar niet temmen, hoe dan ook. dat niemand hem levend vangt; want als men hem belaagt, en als hij zich onderworpen ziet, dan blijft hij dood van trotsheid. Dit is niet de eenhoorn, let wel, die door de reine maagd gevangen wordt. Rinoceros heet hij in het Grieks, want hij heeft, zoals men hoort, de hoorn voor gebruik gereed staan tussen zijn twee neusgaten.

  

Gezien zijn kracht is hij maar klein, naar verhouding heeft hij korte benen, fel en vijandig is hij in hoge mate. Nooit ook, zonder twijfel, kan een jager hem vangen. Geelachtig is hij behaard. Vier voeten lang, weet dat wel, is zijn hoorn, sterk als massief been. 

Die maakt hij scherp aan een steen, zodat zelfs de olifant zich niet kan verweren tegen die vijand. Geen speer kan hem bang maken. Op hoge bergen zwerft hij rond, voorwaar, maar ook in de woestenijen die onbegaanbaar zijn voor de mens. Hoe men hem vangt, en niet opjaagt: Men neemt een onbevlekte maagd en zet haar alleen in dat woud waar de unicornus zich ophoudt. Dan komt daar dat dier en beziet het reine lichaam, de zoete gedaante, en werpt van zich, en laat varen al zijn kwaadaardige geweldenarij; 

en aanbidt de maagdelijkheid. Zijn hoofd legt het zeer gewillig in de schoot van de jongedame, en zo slaapt het met voldoening in. Dan komen de jagers meteen en vangen het ongemerkt. Ze slaan het dood als ze dat willen; of ze binden het stevig vast, 

en brengen het dan naar een paleis voor hoge heren, om te aanschouwen. Ze moet niet uitkijken naar een vrolijk huppelend paard.

 

 

 De Mythe Van De Eenhoorn

 

 

 

 

De mythe van de eenhoorn stamt uit een eeuwenoud verleden. Net als de Griffioen, de Draak en de Sirene is de geschiedenis van de eenhoorn gehuld in een mystiek die moeilijk te doorgronden is. Wat is er zo bijzonder aan de eenhoorn, en waar ligt de oorsprong van dit mysterieuze dier? Omstreeks 2600 voor Christus leefde er in China een wezen dat de naam K'i-lin droeg. Dit is de eerste eenhoorn waar iets over bekend is. K'i-lin verschilde nogal van het beeld dat men zich tegenwoordig vormt bij de gedachte aan een eenhoorn. Het wezen had het lijf van een hert, paardenhoeven, een ossestaart en een hoorn van zestig centimeter op haar voorhoofd. Deze vreemdsoortige combinatie van tal van beesten stond symbool voor vrede en voorspoed. Een volgend spoor dat ons naar de oorsprong van de mythe van de eenhoorn leidt, is een oud Indisch geschrift dat vertelt over "Rishi Ekasringa" wat gehoornde kluizenaar betekent. Het geschrift vertelde het ietwat onsmakelijke verhaal van de geboorte van Rishi Ekasringa. De gehoornde kluizenaar zou geboren zijn uit een gazelle, die bevrucht was door het water waarin een of ander wezen om ons onbekende redenen zijn zaad had geloosd. Veel later en via vele omwegen, zou dit het water uit de westerse verhalen worden dat door de eenhoorn gezuiverd wordt doordat hij met zijn hoorn aanraakt.

 

Met dank aan Wijnanda

 

   

 

 

De Eenhoorn
We gaan terug in de geschiedenis. Een behoorlijk eind en om precies te zijn zo ongeveer de 3e eeuw vr Christus. De eenhoornlegende begint met een geschrift van Herodotus, die schreef over een "gehoornde ezel" in Africa. Een betere beschrijving komt een eeuw later van de Griekse schrijver Ctesias. Hij schrijft over een dier dat hij "de wilde ezel uit India" noemt. Het dier is volgens hem even groot als een paard, heeft een witte vacht, 

een rood hoofd, blauwe ogen en een flinke hoorn aan de voorkant van z'n hoofd.

In het China van 2600 voor Christus, was men bekend met een wezen genaamd Kelin. De eenhoorn van toen zag er wel ietsjes anders uit dan de eenhoorn die we u kennen en was opgebouwd uit meerdere dieren: Het wezen had het lijf van een hert, paardenhoeven, een ossenstaart en een hoorn van zestig centimeter op haar voorhoofd. Deze vreemdsoortige combinatie van tal van beesten stond symbool voor vrede en voorspoed. Er wordt gezegd dat dit dier vaak verscheen bij de geboorte van mensen 

die later grote wijzen of staatsmannen werden en het verhaal gaat dat bij de geboorte van Confucius ook een eenhoorn of Ki-Lin is gezien. Het dier droeg een stuk jade in de bek waarop vermeldt welke grootheid het kind later zou worden.

  

           

 

 Ook in het Oude testament wordt verwezen naar de Eenhoorn. Het verhaal wil, dat de eenhoorn aan boord was bij Noah tijdens de zondvloed, maar dat het dier overboord sprong, omdat het dacht dat het zwemmend het land zou kunnen bereiken. Dit verhaal maakt ook duidelijk waarom de eenhoorn vaak ook wordt gezien als een goddelijk symbool. Overigens maakte zelfs Marco Polo melding van een eenhoorn.

 
Een ander, wat nuchterder verhaal is, dat de eenhoorn is verzonnen om het aanspoelen van Narwal hoorns te verklaren. De punt van de linker slagtand van de mannelijke Narwal (een walvissoort), die overigens wel tot 3 meter lang wordt, spoelt soms aan op stranden. Deze hoorns lijken verdacht veel op de hoorn van het eenhoorn-paard, die ook gedraaid zou zijn en ongeveer even groot.

 

                        



Hoe het ook zij, de eenhoorn is ons tegenwoordig bekend als prachtig en zuivere, 

vaak witte paardachtige en met een schitterende hoorn op het hoofd, waarvan wordt gezegd dat die zuiverend werkt. De hoorn, die in een spiraal loopt, gaat groeien en de geboorte van het veulen en groeit met de jaren totdat ie, pas na vele decennia, is volgroeid. Een eenhoorn is ook pas op zijn 50e volwassen. De eenhoorn zou gemakkelijk 1000 jaar oud kunnen worden. Een eenhoorn is niet te vangen, maar omdat het dier zo'n sterke aantrekkingskracht heeft op dieren, verzon men in vroeger tijden wel een manier om het dier gevangen te houden: in wandkleden. Op die kleden zie je een tafereel van een gevecht tussen een leeuwen een eenhoorn. Wie er won was afhankelijk van het seizoen: in de lente was de eenhoorn het machtigste, maar wanneer de zomer naderde, moest de eenhoorn buigen voor de leeuw. Dan trok het dier zich terug en wachtte de volgende lente af, wanneer hij nieuwe kracht ontleende aan de zachte lentebries 

en opnieuw zijn macht kon doen gelden. Slechts weinigen hebben de gave om eenhoorns te zien. Wil je proberen een eenhoorn te zien, dan moet je ongewapend, niet in het bezit van middelen waarmee je een eenhoorn kunt vangen en niet gekleed in dierlijke producten zijn. Je moet met een zuiver hart het bos ingaan en veel geduld betrachten. Gebruik geen parfums, want daar houdt de eenhoorn niet van. Wel zijn eenhoorns dol op munt, dus als je ze wilt lokken, gebruik dan wat munt wat je in je handen wrijft. Als je het gevoel hebt dat je wordt bespied door een stel prachtige azuurblauwe ogen, 

dan zou dat best eens een eenhoorn kunnen zijn.


Bron: ( Met dank aan Hydrangea )

 

 

 

Het geheim van de eenhoorn

 

 

 

In de Middeleeuwen geloofde men in het bestaan van de eenhoorn, een bijzonder wild, ongetemd dier, dat gezien werd als het symbool van de absolute reinheid. 

Alleen een maagd kon dicht genoeg bij hem komen en hem temmen. Hij kwam veel voor op de middeleeuwse kleden. Qua uiterlijk valt een eenhoorn het best te beschrijven als een paard met een lange hoorn komende vanuit de voorkant van het hoofd. De hoorns van eenhoorns waren ooit zeer gewilde en dure objecten. 

Datgene wat als zodanig werd verkocht, was in werkelijkheid de slagtand van een narwal.

 

 

 

Over eenhoorns....

Omstreeks 2600 voor Christus leefde er in China een wezen dat de naam K'i Lin droeg. Dit is de eerste eenhoorn waarover iets bekent is. K'i Lin verschilde nogal van het beeld wat men vandaag van een eenhoorn heeft. Het dier had het lijf van een hert, paardehoeven, een ossestaart, en een hoorn van 60 centimeter op haar hoofd. Een volgend spoor dat ons leidt naar de oorsprong van de mythe van de eenhoorn, is een oud Indisch geschrift dat verteld over Rishi Ekasringa, wat gehoornde kluizenaar betekent. Het geschrift vertelt een verhaal over de geboorte van zo'n Rishi Ekasringa. De Gehoornde Kluizenaar zou geboren zijn uit een gazelle, die bevrucht was door het water waarin een of ander wezen om ons onbekende redenen zijn zaad had in geloosd. Veel later en via vele omwegen, zou dit water uit de Westerse verhalen worden gezuiverd, doordat de eenhoorn het met zijn hoorn zou aanraken.

 

 

 

  De oorspronkelijke vorm en naam van het wezen ontstonden pas vele jaren later.

De ontwikkeling naar een paard met een hoorn verliep via een aantal beschrijvingen van Griekse en Romeinse onderzoekers. En of de eenhoorn nou bestaat of niet... laten we zeggen dat ze bestaan  in het hart en de ziel van de mensen, en zeg nu zelf, dat is toch ook bestaan?

 

       


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

-